Kot Balijski

kat. Syjamskie i Orientalne


Kot Balijski

Kot hipoalergiczny!

Długo-futrzaste kocięta, które pojawiały się od czasu do czasu w normalnych miotach syjamskich kotów, rozwinęły się w osobną rasę – Balijską. Na początku takie kocięta były natychmiast wykluczane z hodowli, lecz w 1940 r. dwóch hodowców z Nowego Jorku i Kalifornii zaczęło pracować nad rozwojem oddzielnej rasy.

Od lat 50 kiedy długowłosych kotów było coraz więcej. Hodowcy zaczeli zajmować się odmianami, w celu ustalenia osobnej rasy. Pierwszym krokiem było wychodowanie takiej ilości kotów by hodowla mogła sama przetrwać. W 1955 r. w Stanach Zjednoczonych z krzyżówki kota Syjamskiego Foczego Długowłosego i pointa niebieskiego wychodowano pierwszego Balijskiego. Oba koty były mutacjami kota Syjamskiego. Jednocześnie takie same eksperymenty prowadzono w Nowym Jorku

Na początku rasę tą nazwano Syjamski Długowłosy ale pewien hodowca, Helen Shmith nazwała nowe koty Balijskimi. Koty zadebiutowały na nowojorskim pokazie Empire Cat Show w 1961 r.

W następnych latach rasę tę uznały kolejne organizacje. W 1974 r. przywieziono koty do Wielkiej Brytanii gdzie również zostały uznane jako nowa rasa. Standardy jednak tego kota różniły się między organizacjami.

Nazwa została wybrana z powodu wdzięku i szczupłej sylwetki przypominającej „Angorę Turecką z wyspy Bali”. Rasa została doceniona lecz dopiero 1970 r. przez CFA która, zarejestrowała ją i nadała jej status mistrzowski. Długie futro Balijskiego nie przypomina perskiego, nie ma wełnistego podfutrza i układa się płasko na ciele.

Cechy

Koty Balijskie są wyjątkowo piękne. Oczy u wszystkich odmian są zawsze niebieskie, migdałowe i lekko skośne. Odległość oddzielająca oczy powinna mieć szerokość jednego oka. Posturę ma dość filigranową ale jest dość umięśniony. Futro miękkie, jedwabiste.

Podstawowy kolor tego kota to biały. Kolory punktów dymnych są bardzo podobne do syjamskich. Zasadą jest by między uszmi zawsze był kolor podstawowy na przykład biały, kremowy itd. Ciemniejszy kolor powinien ograniczać się do szczeki, policzków i czoła. Niektóre odmiany ciemniejszych barw mają bardzo niewiele, prawie ich nie widać

Koty tej rasy w większości są kolorpointami czyli dymnymi. Tak właściwie standard wystawienniczy pokrywa się z syjamskimi tylko balijski musi mieć długie włosy.

Większość krzyżówek między balijskimi daje koty o tych samych cechach, czasem by wzmocnić rasę krzyżuje się je z syjamskimi. Daje to w pierwszym miocie kota syjamskiego o nieco dłuższej sierści lecz nie długiej. Zabrania się jednak rejestracji takich kotów ponieważ wszystkie syjamskie muszą mieć rodowód główny a balijskie długie włosy. Czasami nazywa się je balijskimi krótkowłosymi. Być może jakiś przedsiębiorczy hodowca postara się o ustanowienie nowej razy ale raczej do tego daleka droga.

Charakter i opieka

Jak można oczekiwać po przodkach, Balijski jest podobny z charakteru do syjamskich ale jest spokojniejszy i bardziej cichy. Na pewno nie pasują do osób, których cały dzień nie ma w domu. Jest uczuciowy, wymagający uwagi, bardzo aktywny i dociekliwy. Futro ma relatywnie łatwe w utrzymaniu, wystarczy raz na tydzień delikatne czesanie i szczotkowanie grzbietu i pierzastego ogona. Należy dbać o prawidłową wagę. Kocięta rodzą się całkowicie białe przeważnie w ilości 3 lub 4.

Należy do grupy kotów hipoalergicznych.

Zobacz też: Alergia na kota

Zobacz też: Dieta


Cechy

Kat. – syjamskie i orientalne
Budowa ogólna – średniej wielkości, szczupły i elegancki
Futro – drobne i jedwabiste
Głowa – średniej wielkości w kształcie klina
Nos – długi i prosty od czoła
Broda – średniej wielkości
Oczy – średniej wielkości w kształcie migdałów, lekko przekrzywione w stronę nosa
Uszy – duże i szpiczaste, ustawione w jednej linii z bokiem głowy
Ciało – długie, szczupłe i dobrze umięśnione, ramiona powinny być nie szersze niż biodra
Nogi – długie i szczupłe w proporcjonalne do ciała
Łapy – małe i owalne
Ogon – bardzo długi i cienki, zwężający się, pierzasty


Standard FIFe

BAL – kot balijski (Balinese)

Poniżej kody cech zewnetrznych kota, ustalone przez organizacje FIFe. Wszelkie zmiany i aktualny opis dostepny na stronach Organizacji Federation Internationale Féline

Uznane wariacje koloru:
WHITE BAL/SIA w 67 A, B POINTED BAL/SIA n/a/b/c/f/g/h/j/o/p/q/r A BAL/SIA d/e A, C, D TABY POINTED BAL/SIA n/a/b/c/d/e/f/g/h/j/o/p/q/r 21 A

n – czarny (black)
a – niebieski (blue
b – czekoladowy (chocolate)
c – liliowy (lilac)
d – rudy (red)
e – kremowy (cream)
f – szylkret czarny (black tortie)
g – szylkret niebieski (blue tortie)
h – szylkret czekoladowy (chocolate tortie)
j – szylkret liliowy (lilac tortie)
o – cynamonowy (cinnamon)
p – płowy (fawn)
q – szylkret cynamonowy (cinnamon (sorrel) tortoiseshell)
r – szylkret płowy (fawn tortoiseshell)

Oznaczenie koloru oczu:
67 – syjamskie (niebieskie)

Dodatkowe cechy:
A – Oczy – ciemny niebieski
B – Oczy – Miedziany lub głęboko pomarańczowy
C – Oczy – różnookie, jedno ciemno niebieskie i drugie miedziane lub głęboko-pomarańczowe
D – Oczy – zielony lub niebiesko-zielony. Preferowany zielony. Obrysowane takim kolorem jak końce włosów/wzoru

Wszystkie rasy