Kot Burmski / Burmese

kat. Krótkowłose i Somalijskie


Kot Burmski
Kot Tonkijski

Wszystkie współczesne kotu Burmise pochodzą od jednej hybrydowej syjamskiej samicy Wong Mau, która była przywieziona z Rangoon (Yangon) w Birmie do Stanów Zjednoczonych w 1930 r. przez Dr Josepha Cheesman Thompsona. Wong Mau był prawie na pewno kotem typu tonkijskiego (rasa spokrewniona z kotami syjamskimi). Na początku była krzyżowana z kotami syjamskimi, później jej potomstwo skrzyżowano między sobą i następnie ponownie sparowane z samą Wong Mau. Z tych krzyżówek wyrosły trzy znaczące typy kociąt. Niektóre identyczne jak Wong Mau inne syjamskie a jeszcze następne dużo ciemniejsze niż Wong Mau.

Te właśnie koty stały się podstawą rasy Burmise oficjalnie uznana za rasę w 1947 r. przez CFA (zobacz w „standardy ras”) i była pierwszą rasą rodowodowych kotów, która powstała w Stanach Zjednoczonych. W związku z brakiem odpowiednich kotów Burmise tworzono krzyżówki z syjamskimi, co spowodowało zawieszenie rejestracji tej rasy miedzy 1947-53 r. z uwagi na powolne tracenie cech rodowodowych. Wkrótce jednak ustabilizowano cechy tegoż kota z bezwzględnym standardem punktacji zapewniając jego unikalny wygląd i cechy charakteru.

Kot Burmski


Trochę z historii kota Burmskiego

Dr Joseph Cheesman Thompson

Najwcześniejsze zapisy mówią, że Burmskie koty pochodzą z Tajlandii, gdzie znane były jako Siam. Wymieniane były trzy rodzaje kotów, które wydają się odpowiadać znanym rasom. Były to: Vichien Mat (Syjamski), Si- Sawat (Korat) i Tanga Daeng (miedziany, obecnie znany jako Burmski). Koty te mieszkały w Tajladii do najazdu przez Birmę w XVIII w. Powracający do Birmy żołnierze wzięli koty ze świątyni. Legendy te zaczerpnięte są z wierszy ilustrowanych pochodzących z dawnych czasów.

W 1871 Harrison Weir organizując wystawę kotów w Crystal Palace w Londynie przedstawił parę kotów syjamskich, które były bardzo zbliżone do współczesnych burmskich z budowy i syjamskich w maści. Koty te były podobne do współczesnych hodowli burmskiego. Po tym wydarzeniu zaczęto poszukiwania, które zajęły wiele lat by wypracować rasę. Pierwsze koty burmskie uznano pod koniec XIX w. w Wielkiej Brytanii. Poszukiwano większej zgodności ze syjamskimi gubiąc cechy burmskiego. Krzyżówki ostatecznie nie osiągnięto a rasa w Wielkiej Brytanii powoli zanikała.

Kotka Wong Mau z kociętami Dr Joseph Cheesman Thompson, wspominany już wyżej, 1930 r. przywiózł z Azji do San Francisco Wong Mau, brązową kotkę. I tak jak stało się wcześniej w Anglii, wielu hodowców uznała kota za pomyłkę syjamskiej rasy. Dr Thompson ubył jednak przeciwnego zdania. Bez jakiegokolwiek samca podobnego wyglądu, Wong Mau narodziła się w Tajlandii z Tai Mau i Syjamskiego jasnego punktowego kota. Wong Mau następnie była krzyżowana z własnym synem by tym sposobem uzyskać ciemnobrązowe kocięta. Nazwano je Burmskie.

Kotka Wong Mau z kociętami

W 1936 r. Stowarzyszenie Hodowców w Stanach uznało rasę Burmską. W następnych latach ze względu na rozległe hodowle opierające się na krzyżówkach z kotami syjamskimi, które były używane w celu zwiększenia populacji, oryginalny typ Burmskiego lekko zanikał. CFA – organizacja rejestru rasowych kotów w Stanach zawiesiła wcześniejsze uznanie rasy 8 maja 1947 roku. W 1954 r. CFA zarejestrował rasę ponownie. Dwa koty Gerstdale Princess of Re- Ru i Hassayampa SPI- Dar Regal zostały wpisane do rejestru organizacji CFA. W 1958 r. Jednocześnie UBCF, niezrzeszony klub w Wielkiej Brytanii opisał standard, który miał być stosowany do oceny idealnego Burmskiego. Norma UBCF pozostała niezmieniona do dzisiaj. Standard ten jest stosowany we wszystkich amerykańskich rejestrach. Rejestry rasy w Europie utrzymywały własne standardy.

We wczesnym okresie rozwoju rasy, było jasne, że Wong Mau sama była genetycznie hybrydą kota typu syjamskiego i Birmy. Takie hybrydy równolegle były rozwijane jako oddzielne rasy, tak powstała również znana dziś rasa Tonkijska (Tonkinese).

Historia rasy w Anglii rozwinęła się trochę inaczej. Rasa została uznana przez Radę Prezesów GCCF w 1952 r. Od około 1949-56 r. koty sprowadzano z Ameryki dla podtrzymania cech Burmskiego. Do 1952 r. w Wielkiej Brytanii wyrosły trzy pokolenia. Organizacja GCCF uznała tą rasę i nadała jej numer 27. Do końca 1960 r. w Wielkiej Brytanii kotów liczba tych kotów nadal była bardzo mała. Aby podreperować stan rzeczy przywieziono 6 Burmanów i parę hybryd z Singapuru. W 1969 r. były dodatkowo przywiezione z Kanady tak, że genotyp został poszerzony i utrwalony.


Jak powstawały nowe kolory

Pierwsze niebieskie Birmy urodziły się w 1955 r. w Anglii. Urodziły się również kremowe, rude i szylkretowe. Wiele wysiłku włożono w to by maść była zachowana w pierwotnym kształcie. Koty znane jako „czekoladowe” w Wielkiej Brytanii pojawiły się i w Ameryce lecz stowarzyszenia odmówiły uznania twierdząc, że birmańskie koty nie mogą być w kolorze innym niż brązowy. W całym 1970 r. w Anglii powstała cała gama: brązowy, czekoladowy (Champagne), niebieski i liliowy. W 1971 r. urodził się pierwszy liliowy kotek. Jest to ostatni kolor jednolity i uznany dla tej rasy. W Ameryce, czekoladowy, niebieski i liliowy kolory zostały przyjęte do rejestracji jako odrębna rasa. CFA umorzyła podziały dla nowych rodzajów od 01 maja 2010 r. W 1989 r. rozpoczęto program hodowli w Holandii. Pani Margaret Henderson i pani Dien de Kok uzyskały cynamonowego kociaka. Z powodzeniem hodowano pierwsze Cinnamon Birmy od 1993 r. Pierwszy Płowy (bardzo jasny) urodził się w 1998 r. Birmańska morela – kolor został opracowany w Nowej Zelandii w hodowli genetyka dr Rod Hitchmough.

Dr Joseph Cheesman Thompson

Burmski kot – dopuszczone kolory maści: czarny (black), niebieski (blue), czekoladowy (chocolate,) liliowy (lilac), rudy (red), kremowy (cream), szylkret czarny (black tortie), szylkret niebieski (blue tortie), szylkret czekoladowy (chocolate tortie), szylkret liliowy (lilac tortie).
(kolory uznane przez FIFe wymienione są na dole strony)
Źródło: en.wikipedia.org


Charakter i opieka

Burmski jest bardzo inteligentnym silnym kotem, o bardzo silnej osobowości, obdarzającym uczuciem tylko jednego wybrańca. Jego krótkie lśniące futro wymaga wyczesania aby je utrzymać w najlepszej kondycji.


Cechy

Kat. – krótkowłose i somalijskie
Budowa ogólna – średniej wielości z solidną budową kości i dobrze rozwiniętymi mięśniami, jest zaskakująco ciężki jak na swoją wielkość
Futro – bardzo krótkie i przylegające do ciała, drobne błyszczące z satynową fakturą
Głowa – Zaokrąglona lekko bez płaskich powierzchni, jest pełna z szerokim i krótkim pyszczkiem
Nos – z profilu widać wyraźnie przełamanie linii nosa
Broda – wyraźna i zaokrąglona Oczy – duże, rozstawione szeroko, zaokrąglone
Uszy – średniej wielkości, rozstawione szeroko, lekko pochylone do przodu dające wrażenie wzmożonej uwagi
Ciało – muskularne, zwarte z silnymi ramionami i biodrami
Nogi – proporcjonalne

Kot Burmski - różne kolory

Standard FIFe

BUR – kot burmski (Burmese)

Poniżej kody cech zewnetrznych kota, ustalone przez organizacje FIFe. Wszelkie zmiany i aktualny opis dostepny na stronach Organizacji. Federation Internationale Féline

Są 4 grupy kodu z czego każda ma odmienne oznaczenie w zależności od koloru i maści kota.
1. brązowy, niebieski, czekoladowy, liliowy, czerwony, kremowy: BUR n/a/b/c/d/e
2. brunatny, niebieski, czekoladowy, liliowy szylkretowy: BUR f/g/h/j

Kolory futra
n – czarny (black)
a – niebieski (blue)
b – czekoladowy (chocolate)
c – liliowy (lilac)
d – rudy (red)
e – kremowy (cream)
f – szylkret czarny (black tortie)
g – szylkret niebieski (blue tortie)
h – szylkret czekoladowy (chocolate tortie)
j – szylkret liliowy (lilac tortie)

Wszystkie rasy