Kot Kartuski

kat. Krótkowłose i Somalijskie


Kot Kartuski

Legenda głosi, że przodkami kotów Kartuskich (Chartreux) są dzikie koty górskie z rejonu dzisiejszej Syrii, które prawdopodobnie zostały sprowadzone do Francji z Afryki przez mnichów-krzyżowców w XIII wieku. Wielu z nich wstąpiło do zakonu kartuzów. Koty Karuskie są jedną z najstarszych ras hodowlanych w Europie.

Klasztor Kartuzów we Francji
Źroódło: chartreuxcats.net/history/

Od czasu Charles de Gaulle Kartuski cieszy się mianem Narodowego Kota Francji. Jest również znany jako „Niebieski Kot Francji„. Kartuski jest jedną z najstarszych znanych ras naturalnych, choć jego dokładne początki giną w starożytności. Jest to jedna z pierwszych ras kotów o których piszą najstarsi przyrodnicy i historycy z XVI do XIX w. Chartreux były bohaterem wierszy i pojawił się na płótnach obrazów.

Koty Kartuskie nie zawsze były chronione klasztornym zaciszem. Ze względu na unikalny kolor i teksturę futra były przedmiotem hhandlu i zysku. Chociaż brzmi to okropnie, to prawdopodobnie hodowanie na futra tych kotów pomogło przetrwać tej pięknej rasie.

Pierwsza udokumentowana wzmianka o rasie została sporządzona przez francuskiego przyrodnika Buffona w XVIII w.

Populacja kotów kartuskich zmniejszyła się znacznie po I Wojnyie Światowej. Skoordynowane działania europejskich hodowców tej rasy pozwoliło ochronić ją przed wyginięciem. II Wojna przyniosła niemal nieodwracalne spustoszenie rasy, jak również zdziesiątkowanie wielu innych zwierząt domowych w całej Francji i w Europie. Te, które przeżyły były często spożywane przez ludzi.

We Francji, po II wojnie, nie było prawie czystej rasy Chartreux. Jedną kolonię Chartreux znaleziono na terenie szpitala na małej wyspie zwanej Bell Isle, położonej u wybrzeży Bretanii. Te niebieskio-szare koty ze złotymi oczami były znane lokalnie jako „koty szpitalne”.

W Leger siostry, które tam mieszkały rozpoczęły monitorowanie kotów i zaczęły kontrolować ich hodowlę. Ich Szpitalne Koty, które były prawdopodobnie jedną z ostatnich kolonii Chartreux, stały się zalążkiem, z którego współczesny Chartreux teraz pochodzi. Ze względu na małą hodowlę populacji dla zachowania rasy wykorzystane bywały inne koty w celu utrzymania zdrowej puli genów. Chartreux hodowane przez Siostry z Leger pod przydomkiem le Guevere został skojarzony z Niebieskim Brytyjskim Krótkowłosym i Niebieskim Persem. Były także krzyżowane ze zwykłymi kotami. Potomstwo krzyżowano z powrotem z oryginalnym Chartreux. Rodowodowy kot zawiera te krzyżówki. Dla osób zainteresowanych studiowaniem rodowodów te właśnie nkoty stanowią podstawę dzisiejszego Kartuskiego.

Kot Kartuski

Interesujące jest to, aby spojrzeć na zdjęcia w książce Jeana Simonet „Kot Chartreux” żeby zobaczyć, jak mocno niektóre ze współczesnych kartuskich przypominają koty nabyte od potomków z hodowli Le Guevere.

Pierwszy Chartreux czyli Kartuski został sprowadzony do USA w 1971 roku przez Helen i John Gammon La Jolla z Kalifornii.

Z uwagi na podobieństwo z Brytyjskim Krótkowłosym, po II Wojnie Światowej krzyżowano ze sobą te dwie rasy, aby nie dopuścić do wymarcia obu. Dzięki tym zabiegom nie tylko rasy te uratowano, ale zachowano też ich odmiany barwne.

Słynnymi właścicielami kotów kartuskich byli: francuska pisarka Colette i francuski prezydent Charles de Gaulle.


Charakter i opieka

Budowa kota Kartuskiego jest bardzo podobna do kota Brytyjskiego Krótkowłosego. Charakterystyczną różnicą między tymi rasami jest budowa głowy: u kota brytyjskiego jest bardziej okrągła, a u kota kartuskiego wpisana w trapez.

Ponadto kot kartuski powinien mieć nos prosty w przeciwieństwie do kotów brytyjskich krótkowłosych te mają małe załamanie na linii nosa, tę cechę odziedziczyły w procesie kształtowania rasy po kotach perskich.

Są to koty bardzo inteligentne, łatwo się uczące, np. włączania radia, otwierania zamków drzwi. Nawet jako dorosłe osobniki uwielbiają zabawę, potrafią aportować w taki sam sposób jak pies.

Mają bardzo szybki refleks, a ze względu na wyjątkową łowność, są bardzo cenione przez rolników francuskich. Koty kartuskie zwykle wiążą się z jedną osobą i często chodzą za nią jak pies. Nie są agresywne, są dobre dla dzieci i innych zwierząt.

Przepadają za pieszczotami. Koty kartuskie miauczą bardzo rzadko, za to bardzo głośno mruczą. Niektóre wydają nawet szczebiotliwe dźwięki.


Cechy

Cechy zewnętrzne opisane poniżej pokazują różnicę między Kartuskim i Rosyjskim Niebieskim i Kotem Brytyjskim Niebieskim. Krzyżówka Kartuskiego z dwoma powyższymi rasami jest nieporządana.

Kat. – krótkowłose i somalijskie
Budowa ogólna – średniej wielkości
Głowa – szeroka u podstawy, dobrze zbudowana czaszka, nie wyłupiasta, wąska powierzchnia między uszami, szczęka nadaje głowie kształt trapezu – szeroka u podstawy i wąska u końca Nos -szeroki, prosty, niebieski lub szary
Pysk – na końcu pyska wystaje szczęka
Uszy – w kształcie średnio duże, osadzone wysoko głowy, wyglądają jak ustawione podczas czuwania
Oczy – oczy duże ale nie okrągłe, rozstawione szeroko, zewnętrzne brzegi podniesione lekko do góry, kolor – ciemny żółty do ciemnego miedzianego, bez zieleni, kolor powinien być czysty, preferowane są intensywne kolory oczu
Ciało – solidne, muskularne, dobrze zbudowane, wszystkie samce wydają się być solidnej budowy w relacji do wielkości
Nogi – długie
Ogon – średnio długi, proporcjonalny do ciała, koniec powinien być okrągły i wąski
Futro – miękkie i jedwabiste, średniej długości z niewidocznym podfutrzem wełnistym, gęste podwójne futro powoduje to że odstaje od ciała
Nogi – nogi długie i szczupłe z owalnymi łapkami Ogon – krótki przypomina króliczy ze sterczącymi włosami, które tworzą coś na kształt pompona, wyprostowany może sięgać do 12 cm, zgina się tylko przy podstawie(może być prosty ale też wygięty w kilka stron)


Standard FIFe

CHA – kot kartuski (Chartreux)

Kody cech zewnetrznych kota, ustalone przez organizacje FIFe. Wszelkie zmiany i aktualny opis dostepny na stronach Organizacji.Federation Internationale Féline

FIFe EMS KOD: Brak kodu w źródle.

Źródło: opis ogólny – Wikipedia

Kot Kartuski

Wszystkie rasy