Kot Ragdoll

kat. półdługowłose


Kot Ragdoll

Kot Ragdoll to jeden z najcięższych, grubokościstych kotów domowych, samce mogą ważyć nawet 17 kg. Są ogromne. Samiec może być 3 razy większy od przeciętnego kota. W dotyku przypomina królika. To kot idealny, cichy, spokojny i zawsze obecny. Są przyjacielskie, chodzą za właścicielem z pokoju do pokoju, nazywane są „psimi kotami” bo depczą po piętach jak szczeniaki. Rogdoll to inaczej „szmaciana lalka”, kiedy się je podnosi robią się wiotkie.

Zaczęło się w Kalifornii w 1963 roku od hodowcy Ann Baker. Miała w zwyczaju wypożyczać od sąsiadki, pani Pennels, czarnego kocura zwanego Blackie. Kocur był nierodowodowy. Jego matka Josephine była biała i raczej wyglądała jak półdługowłosa Angora. Była potrącona przez samochód. Po paru dniach odnaleziona na ulicy została dostarczona do weterynarynarza. Wyleczona wróciła do właścicielki, pani Pennels. Mimo wypadku miała jeszcze parę miotów kociąt.

Od tego wydarzenia kocica zmieniła się, była bardzo osowiała i spokojna, wydawała się nieczuła na ból. Jej potomstwo również przyjęło takie cechy. Urodziła niezwykle wzorzystego kociaka, był podobny do kota Świętego Birmańskiego.


Hodowca Ann Baker z Kaliforni pożyczyła od pani Pennels kocura. W 1963 r. krzyżowała pożyczonego kota, półdziką kotkę angorską z kilkoma innymi rasami długowłosymi o umaszczeniu podobnym do kota Syjamskiego uzyskując w ten sposób Ragdola. Ostatecznie powstał kot niemrawy i spolegliwy (z punktu widzenia nauki dziedziczenie takiej cechy nabytej jest nie możliwe ale jakoś wszyscy trzymają się tej wersji).

Ann Baker - Hodowca

Ann Baker twierdziła, że powypadkowa kotka Josephine była przedmiotem „mutacji” i eksperymentów dokonywanych na uniwersytetach. Tego rodzaju procedury były praktykowane w połowie lat 1960 na bezpańskich kotach. Mimio, że pani Berker nie miała dowodów naukowych na genetyczna mutację Josephine utrzymywała taką hipotezę. Postarała się również by nowa rasa miała zastrzeżoną nazwę handlową „Ragdoll” a kto by chciał hodować Ragdolla to jedynie na handlowej zasadzie franczyzy lub z potwierdzeniem Międzynarodowego Stowarzyszenia Kotów Ragdoll, którego założycielem była ona sama.

Chociaż dużo kontrowersji krążyło wokół tej rasy, zyskała sobie popularność na świecie i była zawsze dodatkiem na każdej dużej wystawie.

Nazwa Ragdoll (inaczej „szmaciana lalka”) była wybrana i uznana w 1965 r. przez Międzynarodowy Związek Wielbicieli Kotów a następnie przez inne stowarzyszenia selekcjonujące rasy kotów.

Właścicielka Ragdolla stworzyła bardzo złożoną politykę hodowlaną opartą na franczyzie, która miała być ostro przestrzegana przez hodowców. Nie przestrzeganie zasad skutkowało tym, że kocięta mogły być nierejestrowane i nie mogły nosić nazwy Ragdoll. Pomimo ścisłych reguł franczyzy, liczba zainteresowanych hodowców wcale nie malała.

Pierwsze Rogdoll w Anglii

Wiosną 1981 r. dwie panie z Norfolk w Anglii zamawiają koty Ragdoll w Kalifornii. Z tym rokiem rozpoczyna się epoka hodowlana tych kotów wraz z nadejściem Ragdolli do w Wielkiej Brytanii. Lot TWA 009 wylądował na Heathrow, panie czekają na 2 sześciomiesięczne kociaki. Koty pozostały w 6-miesięcznej kwarantannie. W tym czasie urodziły się 3 kotki. Panie sprowadziły jeszcze kolejnych osiem kotów ze Stanów, które dołączyły do poprzednich.

Więc Pani Lulu Rowley i Pat Brownsell stworzyły program hodowlany w Anglii. Grupa entuzjastów Ragdollów w 1987 r. założyła organizację brytyjskich Ragdolli – The British Ragdoll Cat Club. Starano się również w tym czasie o zarejstrowanie kota przez radę prezesów z Cat Fancy. W 1990 r. jest uznany w Anglii jako rasa.

Udokumentowane dowody na temat pochodzenia Ragdolla pozostają niejasne, ale uważa się, że twórca rasy, Pani Ann Baker z Riverside w Kalifornii, nabyła 3 koty które stworzyły fundament rasy od pani Pennel i tego się trzymajmy.

Charakter i opieka

Jest wyjątkowo miłym, uczuciowym i relaksującym kotem. Mimo, że jest zasadniczo spokojny i ma cichy głos, lubi zabawy i bycie pupilem domowym. Rogdolle rzadko chorują ale mogą mieć kłopoty z sercem. Jego grube futro nie jest matowe z tego powodu jest łatwiejsze do czesania. Wymaga zadbania i szczególnie dokładnie należy czesać kołnierz wokół szyi.



Ciekawostka – Hotelowy kot

W hotelowym holu The Algonquin na Manhatanie w Nowym Yorku mieszka kot Matylda – piękny 12-letni Ragdoll. Goście hotelowi uwielbiajają Matyde. Od 1902 r. hotel odwiedzają największe gwiazdy. Niektórzy goście przyjeżdżają specjalnie dla niej. Kot otrzymuje maile z pozdrowieniami z całego świata. Na co dzień kotem opiekuje się portier Piter Crus.

Matylda nie jest tu pierwszym kotem. W 1930 r. w hotelu zamieszkał bezpański Rusti i tak narodziła się tradycja. W hotelu mieszkało już wiele kotów i 2 Matyldy. Obecna to Matylda II. Ona to też jest bohaterem w książeczkach dla dzieci, jest na świątecznych ozdobach i jej imieniem nazwany jest hotelowy koktajl w barze ma również założone swoje konto na Facebook.

Kot Ragdoll

Cechy

Kat. – półdługowłose
Budowa – długi jednolity wygląd
Futro – średnio długie, lekkie z jedwabista teksturą, leży blisko ciała, swobodnie rozwiewane gdy kot jest w ruchu. Posiada kołnierz futra wokół głowy, krótkie futro na froncie nóg, reszta ciała ma dłuższe włosy
Głowa – średniej wielkości z szerokim kształtem twarzy, dobrze rozwinięte szczęki, pysk średnio długi odrobinę zadarty na końcu
Nos – odrobinę zadarty Podbródek – dobrze rozwinięty
Oczy – duże, owalne, zewnętrzne kąciki skierowane są ku uszom, wszystkie mają niebieski kolor oczu
Uszy – średnio duże, szeroko rozstawione z zakręconymi końcami, umiejscowione daleko od siebie, końce lekko wysunięte do przodu
Ciało – średnio długie ze średniej grubości kośćcem, tylne łapy trochę wyższe niż przednie
Łapy – duże, okrągłe i zwarte z kępkami futra między palcami
Ogon – długi w proporcji do ciała, puszysty i średnio szeroki u nasady i lekko zwężający się ku końcowi


Standard FIFe

RAG – ragdoll (Ragdoll)

Poniżej kody cech zewnetrznych kota, ustalone przez organizacje FIFe. Wszelkie zmiany i aktualny opis dostepny na stronach Organizacji. Federation Internationale Féline

Uznane wariacje kolorów:
1. brunatny, niebieski, czekoladowy, liliowy, czerwony, kremowy kolorpoint: RAG n/a/b/c/d/e A,E
2. brunatny, niebieski, czekoladowy, liliowy szylkretowy kolorpoint: RAG f/g/h/j A,E
3. brunatny, niebieski, czekoladowy, czerwony, kremowy pręgowany kolorpoint: RAG n/a/b/c/d/e 21 A,E
4. brunatny, niebieski, czekoladowy, czerwony, liliowy pręgowany kolorpoint: RAG f/g/h/j 21 A,E
5. brunatny, niebieski, czekoladowy, liliowy, czerwony, kremowy bikolor: RAG n/a/b/c/d/e 03 B,D,F
6. brunatny, niebieski, czekoladowy, liliowy, szylkretowy bikolor: RAG f/g/h/j 03 B,D,F
7. brunatny, niebieski, czekoladowy, liliowy, czerwony, pręgowany bikolor: RAG n/a/b/c/d/e 03 21 B,D,F
8. brunatny, niebieski, czekoladowy, liliowy, szylkretowy pręgowany bikolor: RAG f/g/h/j 03 21 B,D,F
9. brunatny, niebieski, czekoladowy, liliowy, czerwony, kremowy mitted: RAG n/a/b/c/d/e 04 C
10. brunatny, niebieski, czekoladowy, liliowy szylkretowy mitted: RAG f/g/h/j 04 C
11. brunatny, niebieski, czekoladowy, liliowy, czerwony, kremowy pręgowany mitted: RAG n/a/b/c/d/e 01 21 C
12. brunatny, niebieski, czekoladowy, liliowy szylkretowy pręgowany mitted: RAG f/g/h/j 04 21

Kolory futra
n – czarny (black)
a – niebieski (blue)
b – czekoladowy (chocolate)
c – liliowy (lilac)
d – rudy (red)
e – kremowy (cream)

Oznaczenie rysunku na sierści
03 – dwubarwny (bicolour)
04 – białe „rękawiczki” i pas na brzuchu (mitted) – dotyczy tylko rasy ragdoll
09 – nieokreślona ilość białego (unspecified amount of white)
21 – nieokreślony rysunek pręgowania – np. u kotów z oznaczeniami point (unspecified tabby pattern)

Dodatkowe oznaczenia Detale kolorów futra
A – uszy, znaki, nogi i ogon – powinny być dobrze zdefiniowane w harmonii z kolorem reszty ciała.
B – punkty – uszy, znaki i ogon – powinny być dobrze zdefiniownane. Twarz ma plame w kształcie odwóconego „V”. Kolor ciała powinien mieć odcień jaśniejszy niż punkty; z lub bez plam z tyłu. Brzuch biały bez plam. Prefrerowane są białe łapy.
C – punkty ( poza poduszkami, brodą ; możliwe białe paski i znaki na moście od góry nosa do czoła) dobrze scharmonizowane z resztą ciała jak u kolorpointów. Biała broda z lub bez zwężającymi się paskami lub znakami. Wąskie białe paski lub znaki są dozwolone na pysku. Białe paski rozciągające się od kołnierza pod brodą przez brzuch do ogona. Białe skarpetki na przednich nogach; tylne nogi powinny być białe minimum do pięty a maksimum do połowy uda. Kolorowe plamy w tym rejonie są dozwolone. Nos skórzany w kolorze kolorów punktowych lub różowy.
D – Nos skórzany różowy F – Uszy białe w środku

Błędy i skazy
C – brak białej brody, ciemne plamy na białych skarpetkach, ciemne plamy na brzuchu lub brak białych pasków
E – jekieś białe plamy na całym obszarze futra
F – białe uszy z zewnętrznej strony, biały ogon

Wszystkie rasy