Pochodzenie


Pochodzenie różnych ras kotów

Pochodzenie kotów domowych. Mimo, że koty domowe były regularnie hodowane tylko około tysiąca lat, to jednak trudno przedstawić genezę ich wyglądu. Typ ciała przysadzisty i krępy występował u Persów i różnych ras Krótkowłosych Kolorpointów. Być może pod wpływem jego przodka, dzikiego europejskiego kota. Natomiast drobnokostne i smukłe koty, takie jak Abisyńskie, mają ciała podobne do afrykańskich dzikich kotów. W Azji drobnokostne koty były znane przez wieki a ich izolowane geny pomogły w standaryzacji kolorów i wzorów futra, potrzebnych by dotrzeć do cech, z których powstała rasa. Przodkiem kota domowego jest kot nubijski – według współczesnych naukowców różnice pomiędzy kotem domowym i nubijskim są niewielkie. Istnieją rozbieżności w kwestii daty udomowienia kota. Większość źródeł sugeruje lata 4000 – 3700 p.n.e., w Nubii. Istnieją jednak dowody (grób kota z Cypru sprzed ok. 7500 r. p.n.e.), że udomowienie zaczęło się wcześniej i trwało kilka tysięcy lat, na obszarze Żyznego Półksiężyca (Syria, Jordania, Liban). Ok. 2000 r. p.n.e. Hodowany pospolicie w Egipcie, wykorzystywany był do tępienia gryzoni, pozyskiwania futer, a nawet mięsa (Boliwia, Chiny). Był obiektem kultu w starożytnym Egipcie, gdzie wiązano go z boginią Bastet, a zwłoki kotów mumifikowano. Wyhodowano wiele ras kota, różniących się maścią, wielkością i długością futra.

Kot Egipski

Odkryto kiedyś w Egipcie setki tysięcy mumii kotów. Większość mumii bzoatała zmielona i użyta jako nawóz. Ponad 19 ton (180 00 kotów) przywieziono do Anglii i przedano na aukcji rolniczej. Szczątki pochodziły 2000 r. p.n.e. gdy kult kota był bardzo powszechny. Najpopularniejszy typ kota to pręgowany podobny do żbika afrykańskiego (Felis libyca), który pochodzi z rejonów Morza Wśródziemnego. Były też w tym czasie tzw koty błotne (Felis chaus) z pręgowanym ogonem, pochodziły z Bliskiego Wschodu. Jeśli od 2000 r. p.n.e. kot był już w Egipcie bóstwem można wnosić, że kot przywędrował do miast i wsi Egiptu o wiele wcześniej. Cywilizacja Egiptu opierała się na uprawch zbóż, które 3 lub 4 razy do roku były zbierane. Ziemia w dlecie Nilu była bardzo żyzna. Rzeka wylewała często nawadniając okolice. Po ok. 3000 r. p.n.e. Egipt stał się zjednoczonym królestwem i były to lata świetności tego państwa. Duża ilość gryzoni w spichlerzach przyciągneła koty najpierw na wsie później do miast dzikie koty. Po czasie koty stały się codziennością w życiu człowieka. Wraz z procesem udomowienie rozwinoł się kult kota. Kot stał się święty, nietykalny a po jego śmierci zwłoki munifikowano.

Żbik Europejski

Żbik Europejski

To jeden z przodków dzisiejszego kota domowego, Żbik Europejski (Felis Silvestris) o charakterystyczym czarnym końcu ogona. Trochę podobny do Żbika Afrykańskiego lecz nieco ciemniejszy i z wyraźniejszymi pręgami. To gatunek powszechny w Europie Pólnocnej, który dostał się do rolniczych osad w podobny sposób jak Żbik Egipski. Możliwe, że egipskie koty przedostały się wraz kupcami do Rzymu tam krzyżowały się z kuzynami europejkimi. Wiadomym jest, że legiony rzymskie zabierały koty do Europy Zachodniej by te chroniły ich zapasy żywności przed gryzoniami.

Azjatyccy przodkowie

Innym przodkiem mógł być Feliz Manul zamieszkujący Azję Środkową. To kot z trochę dłuższą sierścią i on mógł dać początek rasom długowłosym. Mógł się udomawiać jak jego bracia w innych rejonach.

Udomowienie

Wymienione wyżej gatunki to koty dzikie więc trudno jest ustalić, że one to przyjeły sposób życia z człowiekiem to było by duże uproszczenie. Do dziś wiele dzikich kotów żyje wokół osiedli ludzkich lecz nie zbliża się do naszych domów. Pozostają ciągle dzikie. Koty domowe po prostu rodzą się domowe. Nawet zdziczałe kotki karmione przez ludzi po czasie wchodzą do domów.

Zmiany genetyczne naturalnie zachodziły na przestrzeni ewolucji. Od chwili kiedy kot poraz pierwszy zbliżył się do naszych domów, znalazł spichlerz z gryzoniami, po długi okres kiedy bawiły w domach, które oznaczały ciepło, wygodę i łatwo dostępne jedzenie. Wszystko to ukształtowało pragmatyczne miłe zwierze żyjące z nami pod jednym dachem bez niezadowolenia żadnej ze stron.

http://www.lasy.gov.pl/

Pochodzenie niektórych ras

REX

Pierwszy Cornish Rex z kręconymi włosami został znaleziony w miocie kociąt w 1950 r. w Anglii. Kręcone włosy futra były spowodowane mutacją genu.


MANX

Koty o krępej budowie ciała nie posiadające ogonów. Wyspa Man, leżąca w połowie między Anglią a Irlandią, jest zasadniczo uznana za kraj pochodzenia tej rasy.


Rosyjski Niebieski (Rusian Blue)

Krótkowłose niebieskie koty zostały przywiezione z Archangielska w Rosji. To naturalna rasa pieknego, srebrno-szarego, krótkowłosego kota z zielonymi oczami.


Birmański (Birman)

We wczesnych latach 1900 Świątynia Birmańska, w której hodowano owe koty została najechana a następnie wyzwolona przez brytyjskiego oficera Majora Gordona Russella i Monsieur Auguste Pavie (francuski cywilny kolonizator i dyplomata i podróżnik). W formie podziękowania para świątynnych kotów została wysłana do wyzwolicieli do Francji w 1919 r. jako prezent od kapłanów kmerskich dla Francuza, Augusta Pavie, badacza i podróżnika.


Burmski (Burmese)

Wszystkie współczesne kotu Burmise pochodzą od jednej hybrydowej syjamskiej samicy Wong Mau, która była przywieziona z Rangoon (Yangon) w Birmie do Stanów Zjednoczonych w 1930 r. przez Dr Josepha Cheesman Thompsona. Wong Mau był prawie na pewno kotem typu tonkijskiego (rasa spokrewniona z kotami syjamskimi).


Sjamski (Sijamise)

Dzisiejszy kot syjamski różni się od tych znanych we wczesnych latach XIX w. choć oczywiście zachował swoje barwy punktowe wywołane himalajskim genem, który ogranicza zabarwienie do twarzy, uszu, łap i ogona. Koty te były zaprezentowane w 1871 r. brytyjskim i amerykańskim dyplomatom w Kryształowym Pałacu Królewskim w Londynie, jako Siam.


Abisyński (Abissynian)

Nie ma istniejących dowodów żeby połączyć kota Abisyńskiego przywiezionego z Etiopii do Anglii w 1968 r. z dzisiejszą rasą tego kota ponieważ trochę do naszych czasów się zmieniało. Kot Abisyński stworzony został w Wielkiej Brytanii tam uszlachetniono rasę hodowlaną wykorzystując do tego koty przywiezione z Afryki oraz koty Orientalne. Celem było uzyskanie smukłości sylwetki. Tak powstał kot Abisyński o szczególnym wyglądzie futra, który posłużył również przy tworzeniu wielu innych ras. Koty te zdobyły powszechne uznanie dopiero po Drugiej Wojnie Światowej kiedy Amerykanie doprowadzili hodowlę do poziomu wystawienniczego.


Perski Srebrny Tabby (Chinchila)

Po 1880 r. w Anglii był "zrobiony" przez człowieka przez skrzyżowanie kotów o różnych kolorach i długości włosów.