Smak i węch kota


Smak i węch kota

Organ Jacobsona

Smak i węch kota. Węch jest najważniejszym zmysłem kota. Zapach jest blisko powiązany ze smakiem w momencie gdy kanał nosowy otwiera się do ust. Pomaga w polowaniu i jest zasadniczą częścią w kocim życiu seksualnym.

Narząd Jacobsona na podniebieniu ust pozwala kotu identyfikować malutkie cząsteczki zapachu. Jest to receptor występujący w górnej części podniebienia. Cząstka zapachowa osiada na języku, tóry po przyciśnięciu do podniebienia wysyła impulsy do błony śluzowej i informacje do mózgu. Kot robiąc taki "test" przyjmuje odpowiednią wyprostowaną postawę, marszczy nos i otwiera paszczę.

Organ ten nie występuje ani u psów ani u ludzi to charakterystyczny organ tylko niektórych zwierząt.

Kot z natury jest mięsożerny więc zapch roślinny nie wzbudza u niego tak dużej reakcji. Może jednak nauczyć się kojażyć zapach np. cebuli ze smarzeniem wątróbki.

Koty używają węchu do podbojów miłosnych lub do polowań czy też do określenia terytorium innych kotów. Kot zanim coś zje na pewno powącha, co pozwala mu określić czy jedzenie nie jest zepsute.

Reakcja Flehmena. Ta reakcja ma miejsce w chwili kiedy kot napotyka na chemikalia w zapachu lub zapachy pochodzenia seksualnego lub piżmowego. Unoszące się w powietrzu molekuły osiadają na języku, który przylega do podniebienia gdzie znajduje się organ Jacobsona. Informacja przekazana jest do mózgowego hypothalamusa, który wywouje reakcje u kota.

Wnętrze nosa wyściełane jest przez dziewiętnaście milionów węchowych zakończeń nerwowych (u człowieka jest ich pięć milionów). Koci węch jest wyjątkowo wrażliwy na woń związków chemicznych zawierających azot. Dzięki temu nie jedzą pokarmów rozkładających się lub fermentujących, które wydzielają związki chemiczne bogate w ten związek.

Szczególnych doznań węchowych dostarcza kotom roślina zwana kocimiętka (Nepeta cataria). Kot tarza się w niej, ponieważ roślina ta zawiera olejek eteryczny chemicznie spokrewniony z substancją wydzielaną z moczem przez kotkę. Kocimiętka więc bardziej działa na kocury. Waleriana działa na kocury i kotki – wywouje podobną reakcję.

Domniemuje się, że tygrysy mają słaby lub w ogóle nie mają zmysłu powonienia, co jest zdumiewające u zwierząt polujących.


Reakcja Flehmena

To reakcja twarzy kota powodująca specyficzny grymas. Otwarte usta, uniesiona górna warga i sprzy tym wciąganie powietrza, to reakcja Flehmena, która umożliwia jednocześnie czuć zapach i smak dochodzący z powietrza.

Koty reaguje w ten sposób na kocimiętkę czy walerianę. Roślina ta oddziałuje na podobne ścieżki chemiczne jak LSD u człowieka, nie powoduje jednak uzależnienia, a jej działanie jest nieszkodliwe i krótkotrwałe. Kocimiętka często bywa wkładana do zabawek dla kotów.

Kiedy zrozumiemy, jak ważny dla kotów jest zmysł zapachu, wtedy łatwiej będzie nam docenić jego istotę w złożonym procesie komunikacji między kotami oraz między kotem i człowiekiem. Zaczniemy także wówczas dostrzegać i rozumieć zachowania kotów związane z przyjmowaniem pokarmu, znaczeniem terenu i utrzymaniem czystości.

Smak

Zmysł zmaku u kotów jest ściśle związany z węchem. Dlatego koty wąchają zanim zjedzą i dlatego przywiązują się do jednego rodzaju pokarmu któty jest dla niego smaczny. Właściciele są zaniepokojeni tym że kot nie je dopóki nie dostanie tego co chce.

Kubki smakowe znajdują się z przodu i po bokach oraz z tyłu języka. Koty są wyjątkiem wśród ssaków, nie czują słodkiego i raczej nie tolerują cukru. Spożywanie mleka nie koiecznie musi być szkodliwe dla kota. Koty jedzą chętnie kefiry i jogurty być może pomagają uregulować bakterie w organizmie jak u człowieka.

Kot z pewnością nie zje rzeczy dla siebie szkodliwych no chyba, że ma słaby węch a to też może się zdażyć. U kotów podobnie jak u ludzi zapchany nos powoduje brak apetytu. Wtedy tylko bardzo silne zapachy spowodują reakcję. Na przykład mięso grilowane czy tuńczyk z puszki. Tuńczyka koty bardzo cenią więc jeśli kot będzie dostawał tuńczyka często może stracić zainteresowanie innym jedzeniem.