Kot Bengalski

kat. Krótkowłose i Somalijskie


Kot Bengalski
Dziki Kot Bengalski

Nazwa”Bengal” pochodzi od łacinskiego imienia Leoparda, Kota Azjatyckiego (Prionailurus bengalensis), który występuje w środowisku naturalnym Azji Centralnej. Pierwsza próba stworzenia domowych leopardów miała miejsce w Japonii według publikacji Kot Fancy z 1941 r. Drugą próbeę podjęto w 1960 r. w Stanach Zjednoczonych.

W latach 60. małe azjatyckie koty Leopard stały się bardzo popularne a z początkiem 70. na futra z tych kotów zapanowała oszałamiająca moda. Na jedno futro potrzebne było 200 skór leoparda! Te małe lamparty niemal otarły się o całkowite wyginięcie, zaspakajając popyt na futra.

Dzięki zainteresowaniu naukowców oraz obrońców praw zwierząt w Stanach Zjednoczonych, łowiectwo i handel z Azją skórami kota Leoparda oraz przewóz przez granice było zakazane i jest nadal.

W roku 1970, populacja kotów w Stanach była poważnie zagrożone białaczką – u kotów to choroba zakaźna. Jeszcze nie było na nią szczepionki. Zauważono w tym samym czasie, że azjatyckie leopardy nie chorują na białaczkę. Rozpoczęto badania mające na celu opracowanie szczepionki.

Po zakończonych badaniach w 1975 r. hodowca Jean Mill otrzymała od dr. Willarda Centerwalla osiem żeńskich genetycznych kotów-hybryd, nad którymi to prowadzono testy skierowane pod opracowanie szczepionki. W oparciu o krzyżówki między azjatycką panterą, która żyje w południowo-wschodniej Azji i domowymi kotami, kot Bengalski był pierwszy raz uzyskany jako rasa w Stanach Zjednoczonych.

Jean Mill

Z początkiem lat 60. pani Jean Mill (z domu Sugden) amerykańska biolog, hodowca-amator z Kalifornii skrzyżowała kota domowego z dzikim kotem bengalskimi, uzyskując podobnego do lamparta kociaka o charakterze kota domowego.

Pani Jean Mill zaczął swoje pierwsze eksperymenty podczas studiów genetyki w UC Davis w 1940 r. Dzięki jej eksperymentom powstał w wyniku krzyżówek kot Bengalski. Zachował czujność i pewność siebie azjatyckiej pantery w połączeniu z uczuciowym usposobieniem domowego kota, dając w efekcie miniaturową panterę o uroczej i miłej naturze.


Film o Jean Mill, twórczyni rasy Bengal z 2008 r. w Millwood. Film zawiera historyczne już zdjęcia i dokumentacje filmowe z czasu tworzenia rasy. Zobaczysz pierwsze Bengalskie, każdy jest opisany imieniem i w kolejności. Film w języku angielskim.

(Na poczatku lat 80. eksperymentując krzyżówki z amerykańskimi kotami Abisyńskimi i Egipskim Mau, Jean Mill osiągneła wspaniałe wyniki, przy czym maść kota nie była największym wyzwaniem hodowlanym.)

Kociaki z pierwszego i drugiego pokolenia odziedziczyły po swoim bengalskim ojcu wiele cech charakteru dzikiego kota i niestety samice były bezpłodne. Dlatego kot jeszcze nie mógł być oddany do powszechnej hodowli. Dopiero przy czwartym pokoleniu Bengalskie straciły agresywność, dzikość i inne wady będąc gotowe do hodowli.

Większość hodowców była stanowczo przeciwnych hodowli krzyżówki dzikiego kota. Nawet do dzisiaj niektóre stowarzyszenia odmawiają rejestracji Bengalskiego w poczet ras, ze względu na jego dzikich przodków i dziedziczony przez to charakter. W 1984 r. rasa została uznana przez TICA. Od tej chwili Bengalskie mogły brać udział w wystawach.

Pierwsze trzy pokolenia, z oryginalnego sparowania leoparda z Azji i hybrydy krajowej, aż do narodzin czwartego pokolenia, były nazywane „Fundament bengalski” (pokolenia technicznie określane jako F1, F2, F3, F4… i tak dalej). Koty z pokolenia F1- F3 są uznawane przez hodowców za bezpieczne i nadające się na zwierzęta domowe. Traktowane są po prostu jak podstawa, na której można budować czystej krwi Bengalskiego. Według niektórych federacji F4 czyli koty czwartej generacji są dozwolone w hodowli i uznaje się je za koty czystej rasy.

I tak krzyzowano:
(ALC) Asian Leopard Cat + (SBT) Bengal = F1 – krzyzówka uznana za „Fundament bengalski”
(SBT) Bengal + F1 Hybrid = F2 – krzyzówka uznana za „Fundament bengalski”
(SBT) Bengal + F2 hybrid = F3 – krzyzówka uznana za „Fundament bengalski”
(SBT) Bengal + F3 Hybrid = F4 Bengals (SBT) – krzyzówka uznana za rase wlasciwa
(SBT) Bengal + F4 (SBT) Bengal = Bengal (SBT) – krzyzówka uznana za rase wlasciwa


Piersze pokolenie Bengalskich. F1, F2 należą do tzw pokoleń technicznych.

Zobacz też: Geny i krzyżówki


Charakter i opieka

Ostrożny i pewny siebie jak jego dziki przodek. Kot Bengalski ma uczuciową naturę i kochający zależny temperament. Grube bogate futro jest utrzymane w dobrej kondycji poprzez zbalansowaną dietę i regularne szczotkowanie futra. Azjatycki leopard jest z charakteru samotnikiem, wszystkożernym myśliwym, a ostateczny wynik czy osiągnięcie musiało zakładać przyjazny stosunek do domu i ludzi jako towarzyszy życia.

Bengal czwartej generacji, przyniósł określone oczekiwania według ekspertów. Był laureatem licznych nagród i gwiazdą wystaw. Mimo to, powściągliwość ludzi wobec tej rasy trwa. Twórca rasy Jean Mill powiedziała, że to kochne koty i „każdy inny kot może ugryźć człowieka… ale jeśli Bengal to robi niektórzy twierdzą, że to dzikie zwierze i należy być ostrożnym.” Twórczyni rasy uważa zwierzaki za niezwykłe, piękne i bardzo przyjazne ludziom.

Piersze pokolenie Bengalskich. F1, F2 należą do tzw pokoleń technicznych.

Wygląd

Wygląd Bengalskiego kota powinien być tak bliski, jak tylko możliwe do tej pierwszej uzyskanej krzyżówki, ale bez możliwości bycia pomylonym z prawdziwą azjatycką panterą. Futro tej rasy jest unikalne, podobne w dotyku do jedwabiu lub satyny, błyszczący wygląd jak gdyby iskrzył się złotym pyłem lub miał perlisty połysk. Jest przylegające do ciała z małą ilością podfutrza.

Na całym ciele znajdują się plamki mniej więcej jednakowej wielkości i kształtu. Na nogach również są cętki, które u dołu przechodzą w prążki. Wzdłuż kręgosłupa biegnie ciemna pręga, a obok niej dwie równoległe linie tej samej barwy. Na ogonie ma parę pierścieni.

Białe plamy mogą występować na podbródku i piersi, brzuchu i wewnętrznej stronie nóg. Oczy, nos i wargi z czarnym obramowaniem. Jego gaworzący i świergoczący głos jest różny od tego, które wydają zwykłe domowe koty, co daje wrażenie, że idealny Bengalski kot jest prawdziwie dzikim kotem.

Koty tej rasy są bardzo drogie.

Kot Bengalski, futro

Zobacz też: Kolory futra, rodzaje | Budowa wlosa – od niego zalezy desen na futrze




Cechy

Kat. – krótkowłose i somalijskie
Budowa ogólna – duży pełen energii i dobrze umięśniony
Futro – krótkie do średniej długości, bujne, gęste i niezwykle miękkie w dotyku
Glowa – Szeroka, średnio klinowata z zaokrąglonymi konturami raczej mała w proporcji do ciała, profil delikatnie zakrzywiony od czoła do mostku nosa
Oczy – owalne albo w niewielkim stopniu migdałowate, ustawione pochyło w stronę podstawy uszu
Nos – duży szeroki z napompowaną nieowłosiona częścią nosa. Pełny, szeroki pyski i wydatne miejsca z wibryssami
Broda – silna
Oczy – owalne albo w niewielkim stopniu migdalowate, ustawione pochylo w strone podstawy uszu
Uszy – średnie lub małe raczej krótkie z szeroką bazą i zaokrąglonymi końcami, rozstawione tak bardzo na boki jak szerokości górnej części głowy i skierowane w stronę profilu
Ciało – duże, zwinne z szeroką klatką piersiową bardzo muskularne ale długie, zad lekko wyżej niż ramiona
Nogi – średniej długości, silne i muskularne
Łapy – duże i zaokrąglone
Ogon – średniej długości, gruby i z zaokrąglonym końcem

Kot Bengalski

Standard FIFe

BEN – kot bengalski (Bengal)

Poniżej kody cech zewnetrznych kota, ustalone przez organizacje FIFe. Wszelkie zmiany i aktualny opis dostepny na stronach Organizacji. Federation Internationale Féline

Uznane wariacje kolorów:
Jest 4 grupy z czego kazda ma odmienne oznaczenie w zaleznosci od koloru i masci kota.
1. brązowy (czarny), pstry: BEN n 22 A, B, C, I
2. brunatny brązowoszary, brunatny pstry: BEN n 22 31/32 D,E,F,I ; BEn n 22 33 D, G, H, I
3. brązowy (czarny) cetkowany: BEN n 24 A, C, I
4. brunatny brązowoszary, brunatny cętkowany, getupft, mouchete: BEn n 24 31/32 D, E, F, I ; BEN n 24 33

Kolory futra

n – czarny (black)

Oznaczenie rysunku na siersci
22 – rysunek pręgowany tabby (blotched tabby)
24 – rysunek cętkowany tabby (spotted tabby)
31 – znaczenia burmskie piont (Burmese shading pattern)
32 – znaczenia tonkijskie point (Tonkinese shading pattern)
33 – znaczenia himalajskie point (syjamskie) (Himalayan pointed pattern)

Inne oznaczenia
A – podfutrze – wariacje zółtego, płowo zółty, zółtobrazowy lub pomarańczowy. Broda, piersi i wewnetrzna częsć nóg kremowobiała w kontraście do pleców i boków.
B – Znaki na futrze wyglądaja jak czarne, brązowe, zółtobrazowe lub ciemno czekoladowe lub cynamonowe.
C – Oczy, usta i nos sa z czarna obwódka. Poduszki i ogon musi być czarny.
D – podfutrze koloru kości, kremowe.
E – Desen bardzo wyraźny w odcieniach czarnego lub trochę czekoladowego.
F – bokobrody i broda koloru kości – cecha porzadana. Lapy ciemno brazowe z odcieniami różowego są dozwolone. koniec ogona ciemno brunatny przechodzacy do brazowego.
G – Kolor deseniu – ciemno brunatny, jasno brązowy, zółtobrazowy lub plowy zółty.
H – Bokobrody i broda wyraźnie jaśniejsza. Poduszki lap ciemno brunatno-brązowe. Koniec ogona musi być ciemno-brunatno-brazowy.
I – Nos – ceglastoczerwony

Wszystkie rasy