Kot Turecka Angora

kat. półdługowłose


Kot Turecka Angora

Kot Turecka Angora to jedna z najstarszych ras kota pochodzących z Turcji. Był pierwszym długowłosym kotem w Europie. W XVI wieku przyrodnik Nicolas-Claude Fabrin de Peiresc sprowadził kilka kotów tej rasy z Angory w Turcji (obecnie Ankary) do Francji. Były opisywane w literaturze jako „kolorowy pył, pięknie wyglądający kot.”

Dieu d’Arakan

Kot Turecki Angora, istnieje kilka teorii dotyczących pochodzenia Angory. jedna z nich mówi, że długowłose rasy wywodzą się z Afryki od żbika. Afrykański dziki kot posiadają taką samą liczbę chromosomów i strukturę jak koty domowe. Inne teorie mówią, że są potomkami dzikiego kota zwanego Pallas lub kota Manul, który ma długie włosy jak azjatycki żbik, udomowionych przez Tatarów i Chińczyków, a później przez Turków. Te oryginalne koty zamieszkiwały rejony Morza Kaspijskiego, którego brzeg sięga południa Persji (obecnie Iran).

Inne źródła mówią, że Angory pochodzą z nad jeziora Van w południowo-wschodniej Turcji, dlatego nazywano je również „Koty Van ” ale bardzo krótko. Długie włosy to efekt recesywnego genu u tego kota prawdopodobnie spontanicznie został zmutowany. Żyły na określonym terenie nie mając możliwości krzyżowania się z innymi gatunkami kotów.

W regionie Van leży śnieg w przez sześć miesięcy w roku, więc Angory są bardzo odporne na chłód, natomiast w lecie jest bardzo gorąco co powoduje, że większość futra zrzucają na ten okres.

Legenda czy opowieść mówi, że Mahomet (570 – 632), założyciel islamu, był posiadczem prawdziwej Tureckiej Angory. Kot spał na jego szatach a żeby go nie obudzić mahomet odciął sobie rękaw by móc wstać.

Turecka Angora pierwotnie pochodzi z Angory w Turcji z perskiej prowincji Chorazan. Do Rosji, Afganistanu do Europy przybyły pod koniec 1500 r. Te koty były udomowiane przez wieki. Ich futro miało wielką wartość dla mieszkańców Angory, gdyż tworzyło artykuł handlu bardzo poszukiwany przez kupców.

Mówiono że, Turecka Angora jest wielkim faworytem Ormian i Turków, zafascynowani byli ich wyjątkowym biały kolorem które, korespondowało z orientalnymi meblami.

Kot Turecka Angora

Turkish Angora - Kot Turecki Angora, Książka „Hodowla kotów” napisana przez Nielsa Pedersen omawia „siedem starożytnych mutacji” u kotów jak to okreslił. Jedna z tych mutacji stworzyła długie włosy u kotów. Wszystkie te mutacje są widoczne u Angory. Takie mutacje występują w izolowanych obszarach, jak na płaskowyżu w Turcji. Spekulacje mówią że, gen długich włosów spontanicznie powstał w trzech oddzielnych obszarach, gdzie występują zimne ostre klimaty a izolacja futrem jest ważną częścią przeżycia.

Ze względu na środowisko i przebywanie na dużych wysokościach, koty z długim futrem miały przewagę. Innymi słowy istnieje przekonanie, że mutacja powstała wyłącznie w jednym z tych zimnych tureckich miejsc. Geny te przeniosły się wraz z kotami w inne rejony. W latach 1600 r. te słynne koty trafiły do Europy razem z tureckimi karawanami handlowymi z Persji do Rosji. podróżowały szlakami handlowymi między Europą a Bliskim Wschodem. Rzadkie zwierzęta były atrakcjąrynkową. Przed 1626 r. przybyły do Włoch.

Istnieją króliki o nazwie Angora i kozy, zarówno jedne jak i drugie posiadają futro o charakterze jedwabistym i i długim. Jednak nazwy te nie mają wiele wspólnego z kotem Angora. Swetry z angory są wykonane z włosów królików i kóz ale nie z futra kotów Tureckiej Angory.

Francuski przyrodnik Hrabia de Buffon, obserwował w połowie XVIII w. koty w Persji i za wyjątkiem koloru rodziły się tam doskonale podobne do Angory koty. Zachowało się pismo skierowane do francuskiego Prezesa Towarzystwa Zoologicznego M. Lottin de la Val. Pochodzi ze spotkania tej organizacji, które odbyło się w dniu 11 maja 1856 roku: „Kiedy ostatnio zrobiono mi zaszczyt wzywając mnie, przekazałem twierdzenie, iż tzw. „kot Angora” nie istnieje lub nie może istnieć po za rejonem starożytnej Ankary…”

Wszystkie te informacje wskazują jednoznacznie, że biały, piękny długowłosy kot jest naturalą niewyhodowaną rasą, która zamieszkiwała o dawna określone rejony obecnej Turcji.

Paryż, Nowy Jork i Melbourne w 1903 r.

Harrison Weir, znawca kotów. Był organizatorem pierwszego brytyjskiego pokazu kotów w Crystal Palace w 1871 r. Jest również autorem książki „Nasze koty i wszystko o nich”, która była pierwszą pozycją o kotach rasowych.

Zdjęcie z Pierwszej Wystawy Kotów Rasowych w Crystal Palace | Londyn | 1871 | Zdjęcie z książki „Księga kota” Frances Simpson, wydanej Cassell, Ltd. w Londyn, Paryż, Nowy Jork i Melbourne w 1903 r.

Poniżej zdjęcia Crystal Palace w Londynie gdzie odbyła się z Pierwsza Wystawya Kotów Rasowych w 1871 r. Hala spaliła się w 1936 r. Obecnie są plany odbudowy budynku. Informacje i zdjęcia zaczerpnięte z Mail Online. Boris Johnson ujawnia plany chińskiego miliardera odbudowy wiktoriańskiej budowli ze szkła. która spaliła się 80 lat temu. Artykuł jest w języku angielskim.

Crystal Palace w Londynie

Mimo trudności w pozyskaniu kotów z zoo w Ankarze, w 1963 roku wydano parę hodowlaną, która została wysłana do Stanów i stała się początkiem programu hodowlanego w tym kraju. Kocicę nazwano Yildicek (biała, bursztynowe oczy),kocur Yildiz, biały z różnooki. W 1966 r. udało się kupić w Turcji inną niezwiązany parę rozrodczą tureckich Angor.

Kot Turecka Angora.

Jean-Jacques Bachelier, 1761, Turecka Angora i ptak Gatunek Angora był kiedyś prawie nie znany poza rodzinnym jego terytorium. Rasa ta przez długi czas nie uległa zabiegom hodowlanym ulepszającym jej wygląd. Stanowi naturalną rasę o orientalnym smukłym wyglądzie ciała, nie zdominowaną przez obce domieszki. Hodowane koty trafiły również do Anglii gdzie były znane jako „Francuskie Koty”. Kot Perski jest wynikiem krzyżówek długowłosych kotów pochodzących z Persji (Iran) z kotami z Ankary (Turcja).

Kot Perski stopniowo zastępował miejsce Angory i stawał się coraz bardziej popularny.

Miedzy 1950 a 1960 r. Stany Zjednoczone, Anglia i Szwecja sprowadziły Angory z Turcji i rozpoczęto hodowalany program budowy tej rasy. Od około 1970 r. w Stanach Turecka Angora była oficjalnie uznaną rasą przez niektóre organizacje. W 1978 r. CFA zaakceptowała tylko białą wersje Angory.

Inne związki felinologiczne dopuszczay odmiany kolorystyczne tego kota. Dla utrzymania czystości rasy początkowo hodowano białe odmiany wyłącznie w ogrodach zoologicznych w ich ojczyźnie Turcji.

Rząd turecki na początku 1900 roku został zaniepokojony spadkiem populacji Angory. Zorganizowano program hodowlany w zoo w Ankarze w celu zachowania białej Angory z niebieskimi, złotymi i dwubarwnymi oczami, którą uważano za narodowego kota Turcji. Zoo w dużym stropniu przyczyniło się do ochrony Tureckiej Angory.

Utrzymywano koty w stanie nienaruszonym, prowadzono opisy, badania genetyczne, lecz nie krzyżowano kotów z innymi rasami co za tym idzie nie ulepszano. Turcy są niezwykle dumni z prowadzenia tego programu hodowlanego.

Kolory oczu u kota Angora Turecka

Angora jest ogólnie bardzo zdrową rasą kotów. Jednak, jak w przypadku innych ras, biała odmiana jest czasami skłonna do głuchoty (nie zawsze). Nie powinno być to problemem, jeśli kot jest trzymany w pomieszczeniach zamkniętych. Rozwijające się inne kolory tej rasy przyczyniły się do wyeliminowania głuchoty.

Innym problemem u białych Angor jest brak pigmentacji skóry, co może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem zachorowania na raka skóry. Kocięta powinny być zawsze zakupione od renomowanego hodowcy. Potrzebują corocznych obowiązkowych szczepień, również przeciw białaczce kotów, jeśli kot przebywa na świeżym powietrzu.

Zobacz też: Choroby kotów


Charakter i opieka

Angory linieją w lecie, gubią włosy dlatego powinnny być wyczesywane dość często. Brak puszystego podfutrza powoduje, że dłuższe futro nie robi się matowe. Należy zwracać uwagę na czystość uszu. Biały kolor futra wymaga dbałości.

Pierwsze koty sprowadzone z Turcji okazywały nerwowość w zachowaniu w kontakcie z człowiekiem, lecz dzisiejsze Koty Tureckie ogólnie mają skłonności do czułości. Są silne i wytrzymałe. Posiadają intrygująca skłonność do pływania, która wyróżnia tą rasę. Dobrowolnie pływają jeśli mają tylko do tego sposobność czy okazję.

Samce osiagają od 5-6kg, samice od 3-6kg. Średnia długość życia od 9-14 lat. W miocie rodzi się przeważnie 6 kotów. Oprócz organizacji FIFe Angora Turecka zajesterowana jest jako rasa w CFA, ACFA i TICA.


Kolory oczu u kota Angora Turecka

Cechy

Kat. – półdługowłosy
Budowa – średnio duży, bardzo proporcjonalny, samce są większe niż samice
Futro – średnio długie, błyszczące i jedwabiste bez podfutrza. Sierść puszysta
Głowa – średnia w wielkości, owalna zwężająca się ku szczęce
Nos – średnio długi i prosty. Szczęka – delikatnie zaokrąglona formuje pionową linie z nosem Uszy – długie i ostro zakończone, szerokie u postawy, z kępkami włosów
Ciało – drobna budowa kości, smukły kształt klatki piersiowej.Nogi przednie dłuższe niż tylne
Nogi – długie i smukłe
Łapy – małe, okrągłe z kępkami futra między palcami Ogon – długi, cienki, szeroki u nasady i wąski ku końcowi, z gęstym futrem, noszony poziomo do ciała, czasami dotyka głowy


Standard FIFe

TUA – Angora turecka (Turkish Angora)

Ponizej kody cech zewnetrznych kota, ustalone przez organizacje FIFe. Wszelkie zmiany i aktualny opis dostepny na stronach Organizacji. Federation Internationale Féline

Uznane wariacje kolorów:
Gr. I
1. czarny, niebieski: TUA n/a
Gr. II
1. czarny, niebieski z białym: TUA n/a 01/02/03/09
Gr. III
1. czarny, niebieski nakrapiany: TUA n/a 22/23/24/25
2. czarny, niebieski złoty: TUA n/a y 11/12/22/23/24/25
Gr. IV
1. czarny, niebieski nakrapiany z białym: TUA n/a 01/02/03/09 22/23/24/25
2. czarny, niebieski złoty z białym: TUA n/a y 01/02/03/09 11/12/21/22/23/24/25
Gr. V
1. czerwony, kremowy, szylkretowy z jednolitymi łatami, nakrapiany: TUA d/e/f/g ; TUA d/e/f/g 22/23/24/25
2. czerwony, kremowy, szylkretowy złoty: NFO d/e/f/g y 22/23/24/25
Gr. VI
1. czerwony, kremowy, szylkretowy z jednolitymi łatami, nakrapiany z białym: TUA d/e/f/g 01/02/03/09 ; TUA d/e/f/g 01/02/03/09 21/22/23/24/25;
2. czerwony, kremowy, szylkretowy złoty z białym : TUA d/e/f/g y 01/02/03/09 11/12/21/22/23/24/25;
Gr. VII
1. czarny, niebieski, czerwony, kremowy dymny, srebrny: TUA n/a/d/e s ; TUA n/a/d/e s 11/12/22/23/24/25
2. szylkretowy dymny: TUA f/g s ;TUA f/g s 11/12/22/23/24/25
Gr. VIII
1. czarny, niebieski, czerwony, kremowy dymny, srebrny z białym: TUA n/a/d/e s 01/02/03/09 ; TUA n/a/d/e s 01/02/03/09 11/12/21/22/23/24/25
2. szylkretowy dymny z białym: TUA f/g s 01/02/03/09 ; TUA f/g s 01/02/03/09 11/12/21/22/23/24/25
Gr. IX
1. biały: T U A w

Kolory futra
n – czarny (black)
a – niebieski (blue)
d – rudy (red)
e – kremowy (cream)
f – szylkret czarny (black tortie)
g – szylkret niebieski (blue tortie)
w – biały (white)
nt – bursztynowy – oznaczenie stosowane tylko dla kotów norweskich leśnych
at – jasny bursztynowy – stosowany tylko dla kotów norweskich leśnych
ft – brak źródła
gt – brak źródła
s – oznacza kolor srebrny, w wypadku kotów nie pręgowanych nazywany zwyczajowo dymnym
y – oznacza kolor złoty

Oznaczenie rysunku na sierści
01 – van (van) – charakterystyczne łaty na głowie i ogonie
02 – arlekin (harlequin) – łaty na całym ciele
03 – dwubarwny (bicolour)
09 – nieokreślona ilość białego (unspecified amount of white)
11 – cieniowany (shaded) – kolor „srebrny” (1/4 włosa zabarwiona )
12 – szynszylowy (shell) – kolor tylko na końcówce włosa (1/8 włosa zabarwiona)
21 – nieokreślony rysunek pręgowania – np. u kotów z oznaczeniami point (unspecified tabby pattern)
22 – rysunek pręgowany tabby (blotched tabby)
23 – rysunek tygrysi tabby (mackerel tabby)
24 – rysunek cętkowany tabby (spotted tabby)
25 – tickt tabby (ticked tabby) – wszystkie koty abisyńskie i somalijskie mają ten kod

Wszystkie rasy