Charakterystyka

Rasa zarejestrowana w 1949/1981 r.

Kota europejskiego można porównać do rodzaju kota domowego, który rozwinął się w sposób naturalny, tj. nie został poddany specjalnym zasadom hodowlanym. Domniemywa się, że ideał Europejczyka jest całkowicie wolny od jakichkolwiek domieszek innych ras. Hodowla powinna opierać się na fakcie, że jest to kot krzepki i giętki, który nie różni się z punktu widzenia anatomii od europejskiego kota domowego.
Europejski krótkowłosy ma jędrne, zaokrąglone ciało i skłonność do brzuszków. Średnio duży, dobrze zbudowany ale nie wygląda tak krępy jak brytyjski krótkowłosy czy perski. Jego klatka piersiowa jest szeroka, ma średnio długie mocne nogi i okrągłe łapy. Głowa raczej duża, wraźnie okrągła. Uszy średnie (czasem z uroczymi kępkami włosów), lekko zaokrąglone. Prosty nos z mocnym podbródkiem i policzkami. Idealny Europejski klsyfikuje się jako osobna rasa bez domieszek. Anatomicznie jest bardzo przybliżony do domowego. Główne kolory oczu to pomarańczowy, miedziany, żółty, orzechowy, zielony, niebiesko-zielony i niebieski. Bursztynowy odcień oczu jest wyjątkowo piękny, a dla kotów rasowych cecha różnobarwnych tęczuwek jest akceptowanym standardem tej rasy (jeśli np bursztyn jest połączony z niebieskim). Jest porównywany do kotów domowych o naturalym pochodzeniu, które nie mają wyszczególnionych precyzyjnie cech zewnętrznych.


Cechy wyglądu w skrócie

Ciało – średniej wielkości i długości, zgrabne, umięśniony
Głowa – dość duża, twarz sprawia wrażenie zaokrąglonej, ale jest nieco dłuższa niż szersza, czoło i czaszka lekko zaokrąglona
Oczy – zaokrąglone i otwarte, szeroko rozdzielone, lekko skośnie
Nos – prosty, średniej długości i jednolicie szeroki na całej długości, przejście między nosem a czołem charakteryzuje się płytkim wcięciem między oczami
Uszy – średniej wielkości, lekko zaokrąglone na końcach, czubate, wysokość uszu odpowiada szerokości podstawy, oddalone od siebie i wyprostowane
Łapy – mocne, średniej długości i stopniowo zwężające, okrągłe przy palcach
Ogon – średnio długi, gruby u nasady z lekkim zwężeniem
Futro – krótkie i gęste, sprężyste i błyszczące
Kolory – dopuszczalne jest wiele barw i kolorów, niedopuszczalne są odmiany barwne powstałe w wyniku krzyżowania z innymi rasami (dokładny opis dopuszczalnych kolorów jest w PDF-e u dołu strony)

Wady dysklasyfikujące

Zdecydowane załamanie linii nosa, zbyt krępy lub zbyt smukły, za długie lub zbyt wełniste futro, wygląd sugerujący krzyżówkę z innymi rasami

Kot Europejski
Kot Europejski
Kot Europejski
Kot Europejski

Historia rasy

To naturalna rasa kontynentalnej Europy. Pierwsze Europejskie Krótkowłose koty były potomkami kotów przywiezionych do Północnej Europy przez rzymskich legionistów, walczyły z gryzoniami w spichlerzach wojskowych. Wiadomo również, że nie tylko koty pracowały jako strażnicy jedzenia ale pełniły funkcje przyjaciół człowieka. Podczas rzymskiej okupacji Europy i Anglii koty skrzyżowały się ze Żbikiem Europejskim. Klasyczny wzór pręgowany mógł powstać z tych krzyżówek. Tak też dzieje się do dziś, często kot domowy krzyżuje się z kotem dzikim takim jak żbik.

Na farmach kiedyś miała miejsce hodowla selektywna. Koty łowne były bardziej poszukiwane i cenione. Być może to też ukształtowało charkter i kierunek rozwoju naszego kolegi domowego. To jak traktowano zwierzę w pewnych miejscach geograficznych kształtowało jego osobowość. Koty Brytyjskie są z natury spokojniejsze mimo, że wywodzą się z tego samego korzenia co europejskie.

Kot Brytyjski Krótkowłosy to ta sama rasa co Europejski, obydwie rasy wywodzą się z domowych kotów Zachodniej Europy. Niektórzy właściciele kotów nie lubią jak im się przypomina, że ich rasowe pupile pochodzą od tzw "dachowców". Faktem jednak jest, że nasze bardziej lub mniej rasowe kociaki swóje pochodzenie zawdzięczają rasom pierwotnym.

Ustanowienie rasy

Harison Weiner ojciec miłośników kotów, w 1871 r. zorganizował w Anglii pierwszy pokaz kotów oraz wyniósł do rangi rasy Kota Europejskiego czyli również Brytyjskiego. Weiner z pasją zajmował się kotami i przekonywał właścicieli kotów domowych, aby bardziej o nie dbali. Pisał w swojej książce "Nasze Koty": "domowy kot siedzący przed kominkiem to piękno, którego czasem nie dostrzega jego właściciel".

Weiner był założycielem i przewodniczącym The National Cat Club z przewodniczenia, którego zrezygnował a uzasadnniając, że członkowie klubu zajmują się czsem bardziej wystawami niż dobrem kotów. Zdążył jednak ustanowić pierwszy standard Kota Brytyjskiego w ten sposób zapoczątkował karierę tej razy a póżniej Europejskiej odmiany. Wówczas w Anglii kot Brytyjski był najczściej występującą rasą.

Ustanowiony standard punktacji Kota Europejskiego do dziś jest podobny do Kota Brytyjskiego Krótkowłosego. Koty te są zupełnie wolne od innych domieszek rasowych. Kiedyś były całkowicie ignorowane jako rasa. Zatem na początku lat 70-tych ustalono wzorce i odmiany barwne. W 1982 r. rasa Kota Europejskiego została uznana przez FIFe i była oparta na cechach popularnego kota domowego.

Niektórzy hodowcy w celu wykluczenia pomyłki Europejskiego z Brytyjskim nazwali Europejskiego kotem celtyckim (Keltic shorthair). Ten sam wzorzec oceny rasy stosuje się także dla brazylijskiej rasy Brazilian Shorthair.

Więc, Europejski Krótkowłosy ma swoich odpowiedników w Wielkiej Brytanii (brytyjski krótkowłosy) i USA (amerykański krótkowłosy) i Brazyliij (Brazilian Shorthair).

Kot europejski