kot syberyjski
kot syberyjski
kot syberyjski
kot syberyjski

Charakterystyka rasy

Rasa zarejestrowana przez FIFe w 1997 r.

Rasa ta jest uważana za jedną z najstarszych na świecie. Kot Syberyjski, zwany też Syberyjskim Leśnym, to rasa kota pochodząca z Syberii w Rosji i jest jednym z większych wśód domowych ras kocich. Jest kotem narodowym Rosji. Koty syberyjskie są hodowane selektywnie z rodowodom we wszystkich głównych organizacjach hodowlanych. Oznacza to, że wszystkie koty syberyjskie są kotami rasowymi z formalnie zarejestrowanym pochodzeniem.

Rosyjski ma solidną budowę ciała z gęstym futrem (potójne warstwy futra chronią przed zimnem). Przyjazny wygląd dzięki okrągłym oczom, uszom zakończonym miotełkami, okrągłej kufie i pełnej kryzie wokół szyi. Ma duże łapy z kępkami futra wystającymi między palcami oraz solidny ogon. Oczy Syberyjskich występują w wielu kolorach, w tym złotym, zielonym i niebieskim. Jego średniodługa sierść występuje w szerokiej gamie kolorów i wzorów. Syberyjczyk osiąga pełną dojrzałość fizyczną do 5 lat.

Hipoalergiczny kot!

Koty syberyjskie są często nazywane hipoalergicznymi, ponieważ wytwarzają mniej Fel d 1 niż inne rasy kotów. Badania potwierdziły, że syberyjskie wytwarzają mniej Fel d 1 (najsilniejszy spośród ośmiu znanych alergenów Fel d 1 wytwarzany w kociej ślinie osadza się na futrze podczas pielęgnacji) niż inne koty.

Historia rasy

Kot Syberyjski – jego początki notuje się w XVII w. a jego korzenie pochodzą z Syberii. Oznacza to, że jego ewolucja przebiegała bez udziału człowieka. Początki rasy datuje się na XVII w., choć niektóre źródła podają nawet XI w. Jest jednym z najczęściej występujących kotów domowych w Rosji. Kot ten jest naturalnym gatunkiem i nie powstał z krzyżówek innych ras.

Jego popularność poza Rosją notuje się na stosunkowo niedawne czasy, to około 1989 r. mimo wszystko jego historię genealogiczną trudno odtworzyć. Jest prawdopodobne, że mieszkańcy Syberii używali ich jako „stróża” domu, ponieważ potrafiły reagować mruczeniem na widok zbliżającego się obcego.

Koty Syberyjskie: Mars i Roman

W 1870 r. pojawiły się na pierwszej wystawie. W 1884 r. Madison Square Gardens brały udział w wystawie. W 1989 r. Klub Kotofei w Moskwie stworzył pierwszą normę dla Syberyjskich na bazie dwóch kotów wykorzystanych jako prototypy rasy.

Jeden to Mars – niebieski z deseniem rysia i z białymi dodatkami drugi o imieniu Roman (ur. w 1987 r., właściciel A.Ivanova) – brązowy pręgowany również z białym. W 1991 r. Marasa i jego syna Nestora można już znaleźć w setkach rodowodów.

Organizacja felinologiczna SFF w Roasji przyjeła standard Syberyjskiego opierając się na bazie wcześniejszych opracowań stowarzysznia o nazwie Kotofei.

W Polsce hodowlę tej rasy rozpoczęto w roku 1998 r i również w tym, roku organizacja FIFe zarejestrowała tą rasę jako odrębny gatunek.

Ciekawostki

Naturalnie niski poziom białka Fel d1 u kotów syberyjskich wydaje się odpowiedni dla osób uczulonych na koty, ponieważ nie mają one tendencji do doświadczania ciężkich reakcji alergicznych.

Kot syberyjski góruje nad wszystkimi innymi uznanymi rasami kotów sprawnością fizyczną i okazałą wagą.

Popularna syberyjska opowieść mówi o zespole 200 kotów syberyjskich, które rzekomo przegoniły zaprzęg huskych w wyścigu psich zaprzęgów.

Zwycięzca The FIFe World Show 2021

Kot Syberyjski - Zwycięzca Światowej Wystawy we Włoszech w 2021 r.

Cechy wyglądu w skrócie

  • Ciało – średniej wielkości lub duże, masywne o grubej i mocnej kości
  • Głowa – nieco dłuższa niż szersza, miękko zaokrąglona, raczej masywna i zaokrąglona, czoło szerokie, kości policzkowe dobrze rozwinięt
  • Oczy – dozwolony jest dowolny kolor, nie ma związku między kolorem oczu a sierścią
  • Nos – średniej długości, szeroki, z profilu z lekkim wcięciem
  • Uszy – średniej wielkości, dobrze otwarte u nasady, końcówki zaokrąglone z długimi włoskami wewnątrz i kępkami, spora szerokość między uszami, lekko pochylone do przodu
  • Łapy – średnio długie, tworzą z ciałem kształt prostokąta, mocne w budowie, zaokrąglone przy palcach
  • Ogon – średniej długości, gruby, zaokrąglony czubek, pokryty że wszystkich stron gęstym włosem, pierzasty, bez leżących włosów
  • Futro – półdługie, bardzo gęste, nieprzylegający podszerstek, wodoodporne, nieco twarde w dotyku, futro letni jest wyraźnie krótsze niż zimowe z grubszym na piersi, nogach i wokó szyi
  • Kolory – dozwolone są wszystkie odmiany barwne, w tym wszystkie odmiany barwne z bielą; poza szpiczastymi wzorami oraz czekoladowym, liliowym, cynamonowym i płowym, dozwolona dowolna ilość bieli tj. biała strzałka, medalion, pierś, biel na brzuchu, na łapach

Wady dysklasyfikujące

  • Za mały lub filigranowy w budowie
  • Głowa długa i wąska zbyt okrągła (typ perski), prosty profil
  • Uszy za duże lub za wysoko osadzone
  • Oczy okrągłe
  • Nogi za długie i za cieńkie
  • Za krótki ogon
  • Futro za krótkie i zbyt jedwabiste, lezące na ciele, brak kryzy (oprócz letniego czasu gdy kot traci wiele sierści nawet w tak charakterystycznych miejscach jak kryza)

Szczegółowe opisy znajdują się w linku do PDF-a Federacji u dołu strony.

kot syberyjski

Wideo - Kot Syberyjski

Hodowle kotów rasowych w Polsce, ceny

Zapytaj renomowaną hodowlę kotów o rasę czy cenę. Tu znajdziesz dane kontaktowe do hodowców.


Źródło: FIFe, Wikipedia, DK Find Out