Charakterystyka

Rasa zarejestrowana w 1949 r.

Średniej wielkości, masywne koty, mocny szkielet, łapy przednie krótsze od tylnych przez to zwierzę przybiera pozycję nieco podobną do królika. Kształt głowy, oczu, torsu - okrągły. Mogą być krótko lub długowłose. Waga 4,5-5,5 kg, samice są nieco mniejsze. Cechą charakterystyczną tej rasy jest brak ogona. U niektórych osobników pojawia się ogon szczątkowy, nie dłuższy niż 3 cm. Rodzaje ogonów wahają się od szczątkowego (bez kręgów) przez krótki widoczny ogon, krótki guz, kikut (krótki ogon) lub nieco dłuższy zwamy longy. Jeśli matka i ojciec noszą marker genu bezogonowego, wszystkie kocięta urodzą się bez ogonków. Krótkowłosy i ma podwójną błyszczącą sierść, jest jedwabista. Futro w wielu wariacjach kolorów i deseni (białe dodatki również dopuszczone). Cechy zewnętrzne są identyczne jak u kota Cymric w klasyfikacji cech FIFe, różnica jest w długości sierści. Krótki tył i głębokie boki to cechy charakterystyczne tych dwóch ras.

Kot Manx

Cechy wyglądu w skrócie

Ciało – średniej wielkości, solidne, zwarte, szeroka klatka piersiowa, grzbiet krótki, szeroki i okrągły zad
Głowa – dość duża i okrągła, pucołowaty wygląd
Oczy – duże okrągłe, kolor nie ma wiekszego znaczenia, odpowiada kolorowi w odmianach brytyjskich
Nos – średnio długi, bez wyraźnego załamania, w kolorze zawsze w harmonii z maścią
Uszy – średniej wielkości, otwarte u podstawy i lekko zwężające się ku końcowi
Łapy – dobrze umięśnione, kończyny przednie krótkie i szeroko rozstawione co uwydatnia szeroką klatkę piersiową, kończyny tylne są wyższe niż przednie co tworzy spore nachylenie ciała
Ogon – absolutny brak ogona z wyraźnym zagłębieniem na końcu kręgosłupa lub występuje wypukłość kości (jest to kość krzyżowa, brak kości ogonowej), która nie powinna zepsuć bezogonowego wyglądu kota
Futro – krótkie, podwójne, podszerstek miękki i gruby tworzy dobrze wyściełany płaszcz
Kolory – dozwolone są wszystkie odmiany i wzory kolorystyczne, również z bielą, dopuszczalna dowolna ilość bieli

Kot Manx - archiwalne obrazki
Kot Manx - archiwalne obrazki
Kot Manx - archiwalne obrazki
Kot Manx - archiwalne obrazki

Historia rasy

Rasa Kot Manx powstała na wyspie Man (leży pomiędzy Anglią a Irlandią), najprawdopodobniej w wyniku przypadkowej mutacji genetycznej. O powstaniu rasy istnieje wiele opowieści. Jedna mówi, że „praprzodek” Manxa był czymś zajęty, gdy biblijny Noe zapraszał zwierzęta na Arkę. Kot zorientował się dopiero w ostatniej chwili i gdy pośpiesznie wbiegł na pokład Noe przez nieuwagę przyciął mu wrotami ogon.

Kot Manx

Inna legenda mówi, że na zatopionym galeonie w XVI w. znajdowały się czarne bezogoniaste koty, które dopłyneły do Wyspy Man i tam się rozmnażały. To wszystko bajkowe legendy.

Rasa Manx powstała jednak jako naturalna mutacja na wyspie, choć legendy utrzymują, że koty te zostały przywiezione. Są potomkami kontynentalnymi lecz ich pochodzenie nie jest jasne. Tak właściwie wszystkie koty domowe, w tym brytyjskie, irlandzkie populacje ostatecznie pochodzą od dzikiego kota afrykańskiego (F. silvestris lybica), a nie z europejskiej rodziny Wildcats (wcześniej s . silvestris).

W języku wyspiarzy jego nazwa brzmi Kayt Manninagh dosłownie kot Mann. Do końca XVIII pisownia nie zawierała "x" w nazwie - pisano Manks. Istnieje wiele ludowych bajek o kocie Manx, wszystkie z nich stosunkowo niedawnego pochodzenia i skupiają się wyłącznie na braku ogona. To pozbawione religijnych, filozoficznych lub mitycznych aspektów legendy tworzone w tradycyjnym irlandzko – nordyckim folklorze rodzimej kultury.

Koty stały się powszechne na wyspie ze względu na ograniczoną różnorodność genetyczną populacji wszystkich kotów.

Kolejne niemożliwe kombinacje to to że, Manx jest potomkiem kota i królika – pół kot, pół królik – cabbit.

Populacje bezogonych kotów istnieją także w kilku innych miejscach w Europie, zwłaszcza Kornwalii, w odległości zaledwie 250 mil (400 km) od Wyspy Mann. Podobne koty są również na Krymie wyspie Morza Czarnego. Ale czy są one genetycznie podobne do kotów Manx? Może są wynikiem genetycznych ograniczeń wyspiarskich. Koty bez ogona zamieszkują również Wyspy Kurylskie oraz Japonię - Kurylski Bobtail Bobtail i Japoński Bobtail

Stara rycina z kotem manx

Kot Manx - stara rycina


Ciekawostki

Moneta z kotem Manx

Moneta z kotem Manx

W roku 1988 r. Wyspa Man wydała pierwszą monetę z kotem Manx. Obecnie jest jedną z najbardziej znanych monet na świecie, a dla uczczenia 25-lecia tej niesamowitej serii monet wydano nową jubileuszową jej wersję. Uczczono w ten sposób symbol wyspy Man. Nowy pieniądz jest wydany w imieniu rządu Wyspy Man.

Na awersie jest kot z małym kociakiem. Okazyjna Moneta jest dostępna w niklu, srebrze i ze szczerego złota. Aby dodać wyjątkowości monecie, wersja z 2012 r. na rewersie ma podwójną podobiznę Królewskiej Elżbiety II z okazji jej Diamentowego Jubileuszu.

Mutacja genetyczna odpowiedzialna za brak ogona często powoduje śmierć kociąt (w wyniku wad kośćca), dlatego też hodowcy najczęściej krzyżują koty Manx z przedstawicielami innych ras.

Manx zwany jest również „Rumpy” - czyli kikut.

Znaczek z serii wydanej w 2004 r. w Islandii przedstawiający kota Manxa.

Znaczek z serii wydanej w 2004 r. w Islandii przedstawiający kota Manxa.


Wideo - Kot Manx