• TEMATY
  • Pola wydarze艅
  • Cel komunikacji
  • Ewolucja syna艂贸w
  • Komunikacja kot贸w
  • Znaczenie terenu

Aby rozmna偶anie i w miar臋 bezkonfliktowe wsp贸艂偶ycie by艂y mo偶liwe, osobniki z jednego gatunku musz膮 si臋 ze soba porozumiewa膰. Z tego powodu rozwin臋艂y si臋 zachowania i sygna艂y typowe dla danego gatunku. Istniej膮 sygna艂y chemiczne, akustyczne, elektryczne, optyczne i taktylne (dotyk).

Pola wydarze艅

W komunikacji rozr贸偶nia si臋 tak zwane pola wydarze艅. 鈥濸ole wydarze艅" obejmuje przenoszenie informacji na dalsza odleg艂o艣膰 - telekomunikacja wywo艂uje zachowanie orientacyjne a w nast臋pstwie jego dostosowanie. W 鈥瀙olu kontaktu" istnieje kontakt fizyczny miedzy poszczeg贸lnymi osobnikami. Z kolei w 鈥瀙olu blisko艣ci" mamy do czynienia z okre艣lonym strumieniem informacji, np. kontakt wzrokowy lub sygna艂y akustyczne.

Cel komunikacji

Komunikacja, s艂u偶y do wp艂ywania reakcji odbiorcy. Poprzez kontakt fizyczny, wzokowy lub d藕wiekowy odbiorca ma by膰 uaktywniony, zaproszony lub przestraszony. Rozr贸偶nia si臋 przy tym dzia艂anie 鈥瀞pecyficzne" i 鈥瀗iespecyficzne". Specyficzne to pewna okre艣lon膮 gotowo艣膰 do dzia艂ania. Dzia艂anie niespecyficzne polegaj膮 na wp艂ywie na og贸ln膮 gotowo艣膰 do aktywno艣ci, napi臋cie fizyczne i stan emocjonalny.

Ewolucja sygna艂贸w

Ewolucja sygna艂贸w i komunikacji dokonywa艂a si臋 stosownie do potrzeb danego gatunku. Kot domowy (Felis silvestris catus) pochodzi od Felis silvestris lybica - afrykanskiego kota prowadz膮cego terytorialny tryb 偶ycia. Wielko艣膰 terytori贸w zale偶y przede wszystkim od oferty pokarmowej.

W przypadku niedostatku po偶ywienia potrzebne jest odpowiednio wi臋ksze terytorium, zapewniaj膮ce zwierz臋tom mo偶liwo艣膰 prze偶ycia. Je偶eli po偶ywienia jest pod dostatkiem, zwi臋ksza si臋 liczba potomstwa, a tym samym g臋sto艣膰 zasiedlenia. W efekcie rozwin臋艂y si臋 sygna艂y dla osi膮gni臋cia 偶yciowych cel贸w, czyli dostosowa艂y si臋 r贸wnie偶 do wzrastaj膮cej g臋sto艣ci zasiedlenia. G艂贸wnym celem takiego rozwoju sygna艂贸w byto zapewnienie gatunkowi warunk贸w rozmna偶ania si臋 i rozwi膮zywania konflikt贸w bez u偶ycia si艂y.

Rahunek koszt贸w i zysk贸w

Specyficzny da gatunku spos贸b komunikowania si臋 jest skutkiem wsp贸艂zawodnictwa wewn膮trzgatunkowego. Odbywa si臋 przy tym tak zwany rachunek koszt贸w i zysk贸w - jakie korzy艣ci ma nadawca sygna艂u, a jakie jego odbiorca.

Na przyk艂ad podczas konfrontacji dw贸ch osobnik贸w konkuruj膮cych o wzgl臋dy potencjalnego partnera, nadawca mo偶e nastroszy膰 sier艣膰, dzi臋ki czemu wyda si臋 wi臋kszy lub atrakcyjniejszy. W ten spos贸b grozi swojemu konkurentowi i sygnalizuje miedzy innymi:
鈥 jestem du偶y i robie wra偶enie
鈥 jestem zdecydowany na fizyczne rozstrzygniecie sporu.
Odbiorca przyjmuje te ostrze偶enia do wiadomo艣ci i odpowiednio dopasowuje swoje zachowanie. W ten spos贸b mo偶e unika膰 walki i uraz贸w cia艂a.

Rozpoznawanie uczu膰

Miedzy uczuciami a cia艂em istnieje bardzo 艣cis艂y zwi膮zek. Dlatego stan emocjonalny przek艂ada si臋 bezpo艣rednio na postaw臋 fizyczn膮. Dzi臋ki temu zwierz臋ta mog膮 bez problemu rozpozna膰 intensywno艣膰 stanu emocjonalnego drugiego osobnika.

Komunikacja kot贸w

Koty komunikuj膮 si臋 za pomoc膮 s艂uchu, w臋chu, dotyku i wzroku. D藕wi臋ki, postawa, mimika, kszta艂t cia艂a, dzia艂ania i ruchy s膮 wi臋c wykorzystywane w takim samym stopniu jak wydaliny oraz substancje zapachowe wydzielane przez specjalne gruczo艂y znajduj膮ce si臋 w sk贸rze.

Komunikacja kot贸w, znakowanie, ocieranie si臋
Komunikacja kot贸w, znakowanie, ocieranie si臋
Komunikacja kot贸w, znakowanie, ocieranie si臋
Komunikacja kot贸w, znakowanie, ocieranie si臋

Wzrok

Wiele sygna艂贸w optycznych s艂u偶y regulowaniu agresywnych zachowa艅. W przypadku kot贸w wygl膮d, kolor sier艣ci i jej rysunek maj膮 mniejsze znaczenie ni偶 zmiana postawy oraz kszta艂tu cia艂a. Za pomoc膮 kulenia si臋 lub prostowania, stroszenia sier艣ci oraz uk艂adu g艂owy i uszu koty pr贸buj膮 powi臋kszy膰 lub zmniejszy膰 obj臋to艣膰 swojego cia艂a. Im wi臋ksza obj臋to艣膰 cia艂a i im silniej jest ono wyprostowane, tym wi臋ksza jest gotowo艣膰 zwierz膮t go agresywnego zachowania.

Kontakt wzrokowy

D艂u偶szy kontakt wzrokowy jest odbierany jako sygna艂 zagro偶enia. Na pocz膮tku sporu zwierz臋ta przygl膮daj膮 si臋 sobie znacznie mniej, pr贸buj膮c w ten spos贸b unikn膮膰 wywo艂ania ataku. Nie wiadomo, na ile dok艂adnie przeciwnicy interpretuj膮 j臋zyk cia艂a. Brakuje tak偶e bada艅 dotycz膮cych pr贸b zmylenia przeciwnika za pomoc膮 kontaktu wzrokowego.

Turlanie si臋

Jest g艂贸wnie stosowane w kontek艣cie seksualnym przez samice gotowe do kopulowania. Mrucz膮c, zwierz臋ta turlaj膮 si臋 na grzbiecie w te i z powrotem, a czasami nawet poruszaj膮 si臋 przy tym do przodu. Wysuwaj膮 przy tym rytmicznie i chowaj膮 pazury. W艣r贸d samych kocur贸w turlanie si臋 zaobserwowano tylko u niedojrza艂ych zwierz膮t, kt贸re robi膮 to w obecno艣ci doros艂ych samc贸w. Wydaje si臋, 偶e w tym wypadku jest ono sygna艂em uspokajania i poddania si臋.

Ogon

Widoczn膮 oznak膮 nastroju kota jest u艂o偶enie ogona. Ogon mocno przyci艣ni臋ty do cia艂a albo nawet podkulony, oznacza niepewno艣膰. Je偶eli zdenerwowanie kota ro艣nie, porusza on ogonem, mniej lub bardziej energicznie, w te i z powrotem, przy czym zachowuje spokojn膮 postaw臋 cia艂a (dzia艂anie tego sygna艂u na inne koty nie zosta艂o dok艂adnie zbadane).
Spokojny i nastawiony przyja藕nie kot trzyma ogon wyprostowany do g贸ry. Je偶eli dwa koty zbli偶aj膮 si臋 do siebie, z ogonami ustawionymi w ten spos贸b, to bardzo mo偶liwe, 偶e efektem spotkania b臋dzie przyjazne ocieranie si臋 o siebie.


S艂uch

Koty mrucz膮 i p艂acz膮, prychaj膮, krzycz膮, gruchaj膮, miaucz膮 i wydaja tak偶e d藕wi臋k przypominaj膮cy kwakanie. Podczas wydawania d藕wi臋k贸w cia艂o kota jest napr臋偶one.

Prychanie

Przy "prychaniu" strumien powietrza jest silnie wypychany przez otwarty pysk. Je偶eli przeciwnik, na kt贸rego kot prycha, jest odpowiednio blisko, mo偶e wyra藕nie wyczu膰 strumien powietrza, a wi臋c otrzymuje sygna艂 nie tylko akustyczny i optyczny, ale tak偶e dotykowy. Je偶eli sygna艂 ma by膰 jeszcze mocniejszy, to prychaniu mo偶e towarzyszy plucie. W obu przypadkach - przy prychaniu i pluciu - intensywno艣膰 sygna艂u ro艣nie wraz ze zwi臋kszaniem si臋 gotowo艣ci do obrony. Prychanie jest wyra藕nym sygnalem obronnym i by膰 mo偶e dlatego koty nie lubi膮, kiedy dmucha si臋 im na pysk.

Mruczenie i p艂acz

Wyst臋puj膮 tak偶e jako sygna艂y obronne, ale te偶 agresywne. Oba te sygna艂y s膮 stosowane zar贸wno w odniesieniu do osobnik贸w tego samego gatunku, innych gatunk贸w oraz do ludzi. Z tych dw贸ch d藕wi臋k贸w przede wszystkim p艂acz wskazuje na wysoki stopie艅 gotowo艣ci do obrony.

Krzyk

W krzyku mo偶na rozr贸偶ni膰 wiele kategorii, miedzy innymi ostry, bardzo intensywny krzyk b贸lu, kt贸ry na og贸艂 jest wydawany tylko przy bardzo silnym b贸lu.
Szczeg贸lnie charakterystyczne krzyki lub wycie towarzysz膮 zachowaniom seksualnym. Mo偶na przypuszcza膰, 偶e intensywno艣膰 krzyku dostarcza informacji na temat kondycji zwierz臋cia.
U koci膮t p贸ni藕ej trzeciego tygodnia 偶ycia krzyk cierpienia ma zasygnalizowa膰 matce, 偶e dziecko czuje si臋 opuszczone, marznie lub gdzie艣 ugrz臋z艂o. Do czasu, kiedy maluch b臋dzie potrafi艂 sam regulowa膰 swoj膮 temperatur臋, krzyk sygnalizuj膮cy marzni臋cie ma inna wysoko艣膰. Prawdopodobnie po krzyku kocia matka jest w stanie zorientowa膰 si臋, jaki problem ma jej dziecko.

Gruchanie

Je偶eli matka niesie do gniazda jedzenie, oznajmia to specjalnymi d藕wi臋kami przypominaj膮cymi gruchanie. W ten spos贸b przywo艂uje koci臋ta. Wydaje si臋, 偶e zale偶nie od 艂upu d藕wi臋k nieco si臋 r贸偶ni, bo je艣li z艂owione zwierze nale偶y do gatunku broni膮cego si臋, maluchy zbli偶aj膮 si臋 do zdobyczy ostro偶nej i z wi臋kszym niepokojem.
Niekt贸re koty wydaj膮 te d藕wi臋ki tak偶e w obecno艣ci ludzi, kiedy nios膮 zdobycz do domu.

Mruczenie

Mruczenie w zasadzie sygnalizuje dobre samopoczucie, jednak cz臋sto obserwuje si臋 je tak偶e u cie偶ko chorych zwierz膮t. By膰 mo偶e ma to by膰 sygna艂, 偶e kot potrzebuje opieki.

Miauczenie

Jest zar贸wno pod wzgl臋dem wydawanych d藕wi臋k贸w, jak i ich zastosowania bardzo r贸偶ne. Koty cz臋艣ciej miaucz膮 w obecno艣ci ludzi ni偶 osobnik贸w ze swojego gatunku. Prawdopodobnie miauczenie jest zachowaniem wyuczonym.

Kwakanie

Koty wydaja tez d藕wi臋k, kt贸ry przypomina swego rodzaju kwakanie. Wydaje si臋, 偶e nie s艂u偶y on komunikowaniu si臋. D藕wi臋k ten jest prowokowany przez widok 艂upu, kt贸ry znajduje si臋 niedaleko, w polu widzenia, ale poza zasi臋giem kota. To zachowanie okazywane jest w spos贸b prawie wymuszony i wydaje si臋, 偶e jest oznak膮 napi臋cia oraz frustracji.

Znakowanie terenu

Wszystkie koty znakuj膮 teren. Jest to uwarunkowane genetycznie i og贸lnie s艂u偶y porozumiewaniu si臋 wewn膮trzgatunkowemu. Koty stosuj膮 znakowanie do oznaczania cz艂onk贸w grupy oraz rewir贸w, wyznaczania granic, dla w艂asnego uspokojenia si臋 i do cel贸w seksualnych.
Istniej膮 r贸偶ne sposoby znakowania. Najbardziej znane jest znakowanie za pomoc膮 moczu (spryskiwanie moczem), ale do znakowania wykorzystywany jest tak偶e ka艂 oraz wydzielina z odbytu.
Znakowaniu s艂u偶y r贸wnie偶 drapanie pazurami (ostrzenie pazur贸w). A pocieranie przede wszystkim czo艂a, k膮cik贸w pyska, policzk贸w oraz 偶uchwy ma na celu rozprowadzenie w艂asnego zapachu.

Do bardziej dok艂adnej oceny substancji zapachowych, przede wszystkim feromon贸w, s艂u偶y kotom nie tylko nos, ale tak偶e tak zwany organ Jacobsona

Komunikacja kot贸w, kontakt wzrokowy
Komunikacja kot贸w, nastroszony ogon
Komunikacja kot贸w, mia艂czenie i prychanie
Komunikacja kot贸w, turlanie si臋

Zobacz te偶: Smak i w臋ch kota, organ Jacobsone

Dotyk

Poprzez pocieranie koty przenosz膮 swoje substancje zapachowe na innych przedstawicieli gatunku, na otoczenie, np. na ga艂臋zie, 艣ciany, kanty mebli, oraz na ludzi. Indywidualne substance zapachowe wydzielane s膮 przez specjalne gruczo艂y w sk贸rze, pod 偶uchw膮, w k膮cikach pyska, po bokach g艂owy, na ogonie i u g贸ry przy jego nasadzie. Podczas spotkania z innymi przedstawicielami gatunku koty wykazuj膮 szczeg贸lne zainteresowanie g艂ow膮 i szyja, a mniejsze bokami, ogonem i okolica genitali贸w.

W艂a艣ciwa wysoko艣膰

Wydaje si臋, 偶e to, kt贸rego z gruczo艂贸w kot u偶yje do znaczenia, zale偶y od miejsca i wysoko艣ci, na jakiej ma by膰 naniesiony zapach. Aby znaczy膰 miejsca ni偶ej po艂o偶one, koty najch臋tniej pocieraj膮 o nie 偶uchw膮. Do znaczenia miejsc wy偶ej po艂o偶onych stosuj膮 raczej gruczo艂y umieszczone na skroniach. Wydzielina poszczeg贸lnych gruczo艂贸w na sk贸rze nie r贸偶ni si臋 zbytnio. Tak wi臋c wydzielina gruczo艂贸w na 偶uchwie nie r贸偶ni si臋 znacz膮co od wydzieliny gruczo艂贸w na bokach glowy czy w k膮cikach pyska.

Kocury niekastrowane

Kocury niekastrowane cz臋艣ciej ni偶 kotki nieb臋d膮ce w okresie rui albo m艂ode zwierz臋ta znacz膮 wybrane miejsca za pomoc膮 pocierania si臋. Zaobserwowano, 偶e kocury niekiedy dodatkowo rozpryskuj膮 mocz nad miejscami, o kt贸re si臋 pociera艂y.

ALLORUBBING (ocieranie si臋)

Pocieranie si臋 osobnik贸w z tego samego gatunku dochodzi podczas nie tylko do wymiany przyjacielskich dotyk贸w, ale tak偶e substancji zapachowych. Allorubbing dotyczy zawsze kot贸w o jednakowym statusie. Doros艂e samice ocieraj膮 si臋 o kocury i o inne doros艂e samice, nie za艣 koci臋ta. Podczas 鈥瀌awania g艂贸wki", kt贸re jest okazywane tak偶e w stosunku do ludzi, koty ocieraj膮 si臋 g艂ow膮 o osob臋 lub osobnika. Zawsze kiedy ocieraj膮 si臋 o ludzi, np. przechodz膮c miedzy nogami, przenosz膮 celowo swoje substance zapachowe. W ten spos贸b przenosz膮 r贸wnie偶 zapach grupowy i utrwalaj膮 wi臋藕.

ALLOGROOMING (piel臋gnacja)

Koty mog膮 nadstawia膰 g艂ow臋 drugiemu zaprzyja藕nionemu kotu, aby w ten spos贸b zach臋ci膰 go do mycia. Tak偶e takie zachowanie ma na celu zacie艣nienie wi臋zi. Wydaje si臋 natomiast, 偶e d艂ugotrwale intensywne lizanie, do kt贸rego drugi osobnik nie by艂 zach臋cany, nie jest raczej przejawem przyjacielskich zamiar贸w.

Znaczenie terenu

Ka艂 i mocz s膮 produktami odpadowymi przemiany materii i musza zosta膰 w odpowiedni spos贸b usuni臋te. Z drugiej strony koty stosuj膮 je tak偶e do znaczenia terenu. R贸偶nica miedzy normalnym wydalaniem i znaczeniem jest bardzo widoczna.

Znaczenie moczem

Zaczyna si臋 najwcze艣niej w okresie pokwitania. Obie p艂cie, kocury i kotki, znacz膮 natychmiast po osiagni臋ciu dojrza艂o艣ci p艂ciowej. W sumie tego typu znaczenie wyst臋puje u kocur贸w cz臋艣ciej i w wi臋kszym nasileniu, kiedy w pobli偶u znajduje si臋 kotka w okresie rui.
Wraz z rosn膮cym zag臋szczeniem zwierz膮t na danym obszarze zwi臋ksza si臋 prawdopodobie艅stwo, 偶e koty bed膮 znakowa艂y teren. Jednak je偶eli w艣r贸d znakuj膮cych kot贸w jest silny kocur, to jego zachowanie mo偶e zahamowa膰 lub ca艂kowicie st艂umi膰 znakowanie prze kotki i m艂odsze kocury.
Kastracja pomaga ograniczy膰 rozpryskiwanie moczu przez samce i samice. Jednak nie daje ona ca艂kowitej gwarancji, 偶e zwierze ca艂kowicie przestanie znaczy膰. Tak偶e wykastrowane osobniki znacz膮 niekiedy teren moczem.

Ostry zapach

Intensywny zapach moczu jest spowodowany przede wszystkim przez oksydacje i rozw贸j drobnoustroj贸w. Za typowy od贸r kota odpowiedzialna jest felinina, kt贸ra u niekastrowanych kocur贸w jest wydalana w du偶ych ilo艣ciach z moczem. Poniewa偶 synteza felininy zale偶y od jako艣ci karmy, mo偶na na podstawie jej zawarto艣ci w moczu wysnu膰 wnioski na temat 偶ywienia kota.
Ta informacja zdradza, czy kot jad艂 prawid艂owo, a to pozwala wywnioskowa膰 strategi臋 prze偶ycia i doskona艂o艣膰 reprodukcyjn膮.

Wizyt贸wka

Na podstawie 艣lad贸w moczu mo偶na zidentyfikowa膰 osobnika, a tak偶e odczyta膰 jego p艂e膰, cykl rozrodczy, informacje o gospodarce hormonalnej oraz okres znaczenia, czyli czas, kiedy zosta艂o robione. W ten spos贸b odczytuje si臋 dane dotycz膮ce og贸lnego stanu psychicznego zwierz臋cia, jego wieku, statusu i stanu zdrowia.

Wydalanie

Przebiega wed艂ug okre艣lonego schematu. Kot wybiera odpowiadaj膮ce mu pod艂o偶e. Powinno ono by膰, je偶eli to mo偶liwe, dobrze wsi膮kliwe i mie膰 konsystencj臋 umo偶liwiaj膮ca zakopywanie odchod贸w. Bardzo dobry jest na przyk艂ad piasek. Kiedy kot znajdzie potencjalnie odpowiednie miejsce, przeprowadza dok艂adn膮 inspekcje sprawdza miejsce pod katem zapachowym a potem wykopuje niewielki do艂ek. Nastebpnie staje w typowej pozycji kucznej, kt贸ra jest taka sama u kocur贸w i kotek. Potem ponownie dok艂adnie obw膮chuje do艂ek i przysypuje go 艂apami. Zanim opu艣ci miejsce, jeszcze raz sprawdza zapach.
Koty wydalaj膮 w r贸偶nych miejscach, kt贸re dzieli pzwykle pewna odleg艂o艣膰.

Wyra藕ne znakowanie

W przeciwie艅stwie do wydalania typowe dla opryskiwania moczem s膮:
Postawa - podczas znaczenia kot przyjmuje zazwyczaj postaw臋 wyprostowana.
Tylna cz臋艣膰 cia艂a jest skierowana na punkt, kt贸ry ma by膰 oznakowany.
Z ogonem uniesionym prosto do g贸ry, i niekiedy dr偶膮cym, kot spryskuje wybrane miejsce.
W pozycji kucznej koty rzadko znacz膮, ale i takie zachowania si臋 zdarzaj膮.

Miejsce - Na og贸艂 znaczone s膮 obiekty pionowe i/lub przedmioty, kt贸re wyr贸偶niaj膮 si臋 pod wzgl臋dem optycznym lub zapachowym. ze wzgl臋du na postaw臋 oraz wybrane miejsca przy znakowaniu moczem chodzi zar贸wno o sygna艂 zapachowy, jak i optyczny.
Rzucaj膮c膮 si臋 w oczy postawa, kt贸ra kot przyjmuje w chwili znaczenia, mo偶e by膰, np. podczas kontaktu wzrokowego z osobnikami tego samego gatunku, wizualnym sygna艂em, a zarazem demonstracj膮 pewno艣ci siebie.

Przyjmowaniu postawy typowej dla znakowania nie zawsze towarzyszy wydalanie moczu. Niekiedy przyczyna mo偶e by膰 niedostatecznie wype艂niony p臋cherz, ale s膮 te偶 osobniki, kt贸re systematycznie 鈥瀦hakuj膮 na sucho鈥.

Bez kontroli zapachu

Po opryskaniu moczem kot rzadko sprawdza zapach. U kot贸w nie zaobserwowano smakowania moczu, za pomoc膮 kt贸rego inne gatunki zwierz膮t sprawdzaj膮 gotowo艣膰 innych osobnik贸w do rozrodu.

Znaczenie ka艂em

Tak znacz膮 tylko doros艂e osobniki. Od贸r sk艂ada si臋 z r贸偶nych komponent贸w - ze strawionego pokarmu, z艂uszczonych kom贸rek wy艣ci贸艂ki jelitowej i substancji w艂asnych organizmu, kt贸re bior膮 udzia艂 w trawieniu. Powstaje od贸r, charakterystyczny dla danego osobnika. Dodatkowo z ka艂em wydalana jest wydzielina z gruczo艂贸w odbytowych, pozostawiana na kale.
Prawdopodobnie ze wzgl臋d贸w higienicznych i zapachowych wydalony ka艂 jest zagrzebywany na terytorium podstawowym zwierz臋cia. Na obrze偶ach terytorium ka艂 cz臋sto jest zostawiany na wyeksponowanych miejscach, np. na kamieniach, dzi臋ki czemu staje si臋 nie tylko sygna艂em zapachowych, ale tak偶e optycznym.

Znaczenie przez drapanie

Komunikacja kot贸w, drapanie element贸w drewnianych
Komunikacja kot贸w, drapanie mebli
Komunikacja kot贸w, drzew
Komunikacja kot贸w, drapanie przedmiot贸w w domu

Ostrzenie pazur贸w s艂u偶y nie tylko ich piel臋gnacji. Jest to rzucaj膮ce si臋 w oczy zachowanie, kt贸remu towarzysza wyra藕ne sygna艂y optyczne, akustyczne.
Podczas drapania koty przyjmuj膮 charakterystyczna pozycje. Maksymalnie prostuj膮c przedni膮 cze艣膰 cia艂a i przednie 艂apy, zaczepiaj膮 pazury o p艂aszczyzn臋, a potem przyci膮gaj膮 je do siebie, powtarzaj膮c ten ruch wielokrotnie. Podczas drapania mog膮 demonstracyjnie nawi膮zywa膰 kontakt z obecnymi w okolicy kotami lub lud藕mi. W efekcie takiego zachowania pozostawiaj膮 nie tylko widoczne 艣lady drapania, ale tak偶e intensywne 艣lady zapachowe, po pierwsze dlatego, 偶e na 艂apach, miedzy palcami, znajduj膮 si臋 gruczo艂y (sk贸rne), po drugie dlatego, 偶e drapany material robi si臋 chropowaty.
艢lady drapania regularnie powstaj膮 w nadaj膮cych si臋 do tego miejscach na cz臋sto odwiedzanych trasach, zar贸wno w domu, jak i na dworze. Drapanie mo偶e powodowa膰 znacz膮ce szkody.

Zobacz te偶: Zaakceptowa膰 drapak


殴r贸d艂o: Koty, Kompendium wiedzy - Renate Jones (weterynarz), W-wa 2011